r kitab bu qədər marağa səbəb olmasaydı, şübhəsiz ki, bəs olardı.

Corc Pereqrin və hüquqşünas masa arxasında üzbəüz əyləşmişdilər. Corc qolunu masaya dirsəkləmiş, əlini yanağına söykəyərək onun bu fikrinə qaşlarını düyünlədi.

- Bu gənc məşuqun necə bir adam olduğunu bilməmək məni yandırıb tökür. Hətta onun alicənab biri olub-olmamağını söyləmək belə mümkün deyil. Yəni dediyim odur ki, o, ola bilsin ki, ya kənd təsərrüfatı işçisi, ya da hansısa hüquqşünasın ofisində məmur imiş.

Henri Bleyn özünü gülümsəməkdən saxladı və dostuna cavab verərkən gözlərində mühriban və səbirli bir ifadə vardı.

- İvi tanıdığım qədəriylə deyə bilərəm ki, o oğlan dəyərli birisi olub. Hər halda onun mənim ofisimdə məmur olmadığından tam əminəm.

- Bu, mənə bir zərbə oldu,- deyə polkovnik ah çəkdi. - Mən də elə düşünürdüm ki, arvadım məni sevir. Əgər o, mənə bu cür nifrət etməsəydi, belə bir kitab yazmazdı.

- Yox, yox, mən buna inanmıram. Onun nifrət etməyi bacardığını belə düşünmürəm.

- Hər halda onun məni sevdiyini demək istəmirsən ki?

- Xeyr.

- Yaxşı, bəs onda onun mənə olan hisslərinə nə ad verək?

Henri Bleyn özünün fırlanan stulunda irəli əyildi və düşüncəli tərzdə Corca baxdı.

- Laqeydlik - mən deyərdim.

Polkovnik diksindi və qızardı.

- Hər halda sən onun dərdindən ölmürsən, elə deyil?

Corc Pereqrin birbaşa cavab vermədi.

- Uşaq sahibi ola bilməmək mənim üçün böyük bir zərbə olub, bununla belə heç vaxt arzularımı gözümdə qoyduğunu ona hiss elətdirməmişəm. Həmişə ona münasibətdə mehriban olmuşam. Müəyyən çərçivə daxilindəmbir ailə başçısı kimi öz borcumu yerinə yetirməyə çalışmışam.

Hüquqşünas dodaqlarını qıdıqlayan təbəssümü gizlətmək üçün iri əli ilə ağzını örtdü.

- Bu, mənim üçün sarsıdıcı bir zərbə olub,- Pereqrin sözünə davam etdi. - Lənət şeytana, hətta on il bundan əvvəl də İv uşaq deyildi axı belə yelbeyinlik etsin. Bir Allah şahiddir ki, onda heç baxılası bir şey də yoxdur. Bu, çox iyrənc bir işdir.

O, dərindən nəfəs