, geri dönüb, Salinas yoluna, ordan da magistral yola çıxsanız, vaxtınız hədər getməz.

Kişi iri barmağını məftil torun üstüylə sürüşdürüb səs çıxardı. «Mən tələsmirəm, madam. Hər il Sietldən San Dieqoya gedib qayıdıram. Altı aya gedirəm, altı aya da qayıdıram. Bütün vaxtım buna gedir. Bircə istəyim var: təki hava xoş olsun».

Elisa əlcəklərini çıxardıb döşlüyün qayçı olan cibinə qoydu. Başındakı kişi şlyapasının alt tərəfinə əlini toxundurub çölə çıxmış tükləri axtardı. “Bir növ, gözəl yaşamaq üsuluna oxşayır" - dedi.

Kişi arakəsmənin üstündən əyilib öz sirrini açdı: «Olsun ki,furqonun üstündəki yazıya fikir vermisiniz. Mən qab-qacaq təmir eləyirəm. Bıçaq və qayçı itiləyirəm. Belə işiniz varmı?»

- Oh, yox, - Elisa tələsik cavab verdi. - Belə işimiz yoxdu, - baxışları sərtləşdi. - Ən çətini qayçıdı, - kişi izah elədi. - Çox adam qayçını itiləyib xarab eləyir, amma mən bu işin çəmini bilirəm. Xüsusi bir alətim də var. Qayçıitiləyən balaca dəri çarxdı, kəşfdi. Amma bacarıq lazımdı.

- Yox, mənim qayçılarımın hamısı itidi.

- Yaxşı, onda qazan gətirin, — kişi ciddi danışaraq sözünə davam elədi, -əzik olsun, deşik olsun. Kefiniz istəyən kimi, elə düzəldərəm, təzəsini almağa ehtiyac olmaz. Pulunuz da cibinizdə qalar.

- Yox, - Elisa kəsə dedi.- Sizin işinizə yarayan heç nəyim yoxdu.

Kişinin üzünə ağır bir kədər çökdü. Az qala ağlamsıyan yavaş səslə dedi: «Işləməyə bu gün əlimdə heç nə yoxdu. Olsun ki, bu axşam yeməyə də heç nəyim olmayacaq. Bilirsiniz, həmişə getdiyim yoldan uzaqdayam. Sietldən San Dieqoyacan yol boyundakı camaatı yaxşı tanıyıram. Bir şey itiləmək lazım olanda mənə saxlayırlar, bilirlər ki, bu işi yaxşı bacarıram və onların da pulu cibində qalır.

- Üzr istəyirəm, - Elisa əsəbi halda dedi. - Sizə verməli heç nəyim yoxdu.

Kişinin baxışları qadının üzündən yayınıb yerə zilləndi, nəsə axtarırmış kimi ətrafı dolanıb Elisanın işlədiyi xrizantem ləkinə tuşlandı: "Nə əkirsiniz, madam?"

Elisanın üzündəki əsəbi gərginlik silinib yox