ə cücərtini götürdü. Öz güclü barmaqlarıyla onları qumun içinə soxub, yan-yörələrini əliylə döyəclədi. Kişi onun başının üstündə dayanmışdı. «Neyləmək lazım olduğunu mən sizə deyəcəm, - Elisa dedi. - Yadınızda saxlayın ki, o lediyə deyə biləsiniz».

- Yaxşı, çalışıb yadımda saxlaram.

- Hə, baxın. Bunlar hardasa bir aya kök atacaqlar. Sonra o ledi bunları bir-birindən bir fut aralı, bax, bu cür yaxşı münbit torpağa basdırmalıdı, bildiniz? - deyib bir ovuc qara torpağı yuxarı qaldırdı ki, kişi görsün. - Tezliklə boy atıb nə hündürlükdə olacaqlar. Bunu yadınızda saxlayın və o lediyə deyin ki, iyul ayında bunları hardasa torpaqdan səkkiz düym hündürlükdə kəsmək lazımdı.

- Çiçəkləməmişdən əvvəl? - kişi soruşdu.

- Bəli, çiçəkləməmişdən əvvəl, - onun üzündə coşqun ehtirasdan doğan bir gərginlik vardı.- Yenidən boy atacaqlar. Sentyabrın axırlarında çiçəkləməyə başlayacaqlar.

Elisa əl saxladı, elə bil ki, heyrətə gəldi. “Çiçəkləmə dövrü ən çox qayğı tələb edir, - tərəddüd içində dedi. - Bilmirəm sizə necə deyim, - diqqətlə kişinin gözünün içinə baxdı, ağzı bir az açıldı, elə bil nəyəsə qulaq asırdı. - Mən sizə deyərəm, - dedi. - Heç, birdən-ikiyə əkinçi əlləri barədə eşitmisiniz?

- Deyə bilmərəm ki, eşitmişəm, madam.

- Yaxşı, mən ancaq deyə bilərəm ki, necə təsir bağışlayır. Elə bil ki, siz istəmədən tumurcuqları qoparırsınız. Hər şey barmaqlarınızın ucundadı, görürsünüz ki, barmaqlarınız işləyir və bu işi özbaşına görür. Siz bunu hiss eləyirsiniz, barmaqlarınızla səhv eləmədən tumurcuqları seçirsiniz. Əliniz bitkiylədir. Təsəvvür edirsiniz? Başa düşürsünüz?

Elisa dizini yerə qoyub aşağıdan yuxarı baxırdı; döşü ehtirasla qabardı.

Kişinin gözləri qıyıldı, utanıb uzağa baxdı: “Olsun ki, bilirəm, - dedi. - Hərdən gecələr burda, furqonda..."

Elisanın səsi xırıldadı, kişinin sözünü kəsdi: ”Mən heç vaxt sizin kimi yaşamamışam, amma bilirəm nə demək istəyirsiniz. Qaranlıq gecədə, hə, qaranlıqda ulduzların ucu iti olur və hər tərəf sükuta qərq olur.