Hə, siz yuxarı, yuxarı qalxırsınız. Hər parlaq ulduz cisminizə daxil olur. Bax, buna oxşayır. Isti, iti və gözəl".

Diz üstə çökən qadının əlləri kişinin ləkəli şalvardakı ayaqlarına tərəf uzandı, cəsarətsiz barmaqları onun paltarına toxundu, sonra əli yerə düşdü; adama yalmanan it kimi yerə çökdü qadın.

Kişi dedi: «Hə, düzdü, elə siz deyən kimidi. Amma əgər şam yeməyinə bir şeyiniz yoxsa, belə olmur».

Elisa ayağa durdu: qaməti dümdüz, üzündə xəcalət. Dibçəyi sakitcə kişiyə uzatdı: «Bunu furqonun oturacağına qoyun ki, gözünüz həmişə üstündə olsun. Mən də görüm neyləyirəm, bəlkə, sizin üçün bir şey tapa bildim».

Evin dal tərəfindəki qab-qacaq tığının içindən axtarıb iki köhnə, əzik alüminium qazan tapdı, gətirib kişiyə verdi: «Götürün, bəlkə düzəldə bildiniz».

Kişinin rəftarı dəyişdi, indi o, usta idi. “Elə düzəldəcəm ki, lap təzə olacaq", - dedi. Furqonun arxa tərəfinə balaca zindan bərkitdi, alətlər yığılmış yağlı yeşikdən balaca maşın çəkici çıxartdı. Elisa qapıdan keçdi ki, qazanların əzik yerlərini kişi döyüb düzəldəndə baxsın. Kişinin üzündən görünürdü ki,bu işi bilir və özünə inanır; işi çətinə düşəndə alt dodağını sorurdu.

- Siz,doğrudan da, furqonda yatırsınız? - Elisa soruşdu.

- Doğrudan da, furqonda yatıram, madam. Yağış yağsın, gün çıxsın, fərqi yoxdu, yerim də qupquru olur.

- Yəqin ki gözəldir? - Elisa dedi. - Bu, çox gözəl olmalıdı. Kaş qadınlar da belə işləri bacaraydılar.

- Belə həyat qadın üçün deyil.

Elisanın üst dodağı azca yuxarı qalxdı və dişləri göründü. «Hardan bilirsiniz, niyə elə danışırsınız?» - dedi.

- Bilmirəm, madam, - kişi etiraz elədi. - Əlbəttə, bilmirəm. Bu da sizin qazançalarınız, hazırdı. Təzəsini almalı olmayacaqsız.

- Neçə verəcəm?

- Oh,əlli sent eləyir. Mən əlmuzdu az alıram, işimi də yaxşı görürəm. Ona görə böyük yol boyundakı camaatın hamısı mənim müştərilərimdi.

Elisa evdən əlli sent gətirib ona verdi.«Sizinlə rəqabət aparan adam olsaydı, təəccüblənərdiniz. Mən də qayçı itiləyə