idiniz ki, saat on bir on beşdə ən yaxın polis patrulu Krıtov bazarının yaxınlığında olur. İkinci patrul bu zaman Silezski və Perunova küçələrinin kəsişməsində, üçüncüsü nizami addımlarla 1388 nömrəli evin qarşısında addımlayır. Sizin polisinizin qaçdığı küçədən bizim polisimiz ya saat on qırx səkkizdə, ya da on iki iyirmi üçdə qaça bilər, başqa heç bir saatda bu mümkün deyil, çünki orda olmur. Lənət şeytana, axı bunu hər oğru bilir, vicdanlı vətəndaşın isə bu haqda anlayışı da yoxdur! Bəlkə siz düşünürsünüz ki, mənim hər tinin dalında polisim var? Əgər sizin dediyiniz vaxtda o lənətə gələsi tindən bizim polis qaçsaydı, bu, çox fövqəladə hadisə olardı. Əvvəla ona görə ki, on bir on beşdə o, əmrə uyğun olaraq Krıtov bazarının yanında olmalıdır, ikincisi, ona görə ki, o, bizə qətl haqqında vaxtında xəbər verməyib. Bu, təbii ki, çox ciddi pozuntu olardı.

- Ay Allah! - dedim. - Bəs qətl necə olsun?

- Qaranlıq məsələdir - açıq-aydın sakitləşmiş komissar dedi. - Bu, pan Qoudek, çox xoşagəlməz hadisədir. Bunun arxasında çox hiyləgər cani və böyük bir fırıldaq dayanır. Hər şey bicliklə düşünülüb: əvvəla, onlar qurbanın evə nə vaxt gəldiyini bilirlərmiş, ikincisi, polislərin patrul marşurutunu və vaxtını bilirmişlər, üçüncüsü, onlara lazım imiş ki, polis ən az iki gün qətldən xəbər tutmasın. Yəqin ki, bu vaxt onlar gizlənmək və izlərini itirmək üçün lazım imiş. İndi sizə hər şey aydındır?

- O qədər də yox - mən dedim.

- İş belə olub - polis komissarı səbrlə mənə başa salmağa başladı. - İki cani polis paltarı geyinib rusu izləyiblər. Onlar, ya da hansısa üçüncü adam ona atəş açıb. Əlbəttə siz bizim nümunəvi polisin dərhal hadisə yerinə gəlməsini görüb sakitləşmisiniz. Yadınıza salın, birinci polisin fiti necə səslənirdi?

- Bir az boğuq - təhər. - mən dedim. - Mən elə bildim ki, bu, onun tənginəfəs olduğundandır.

- Aha! - komissar razılıqla bildirdi. - Qısası, onlar elə eləmək istəyirdilər ki, siz qətl haqqında polisə xəbər verməyəsiniz. Bu yolla onlar