Karel Çapekin hekayəsini təqdim edir.
Oğurlanmış qətl

- Bu, mənə başqa bir qətli xatırladır - Qoudek dedi. - O da yaxşı düşünülmüş və hazırlanmışdı. Ancaq qorxuram mənim hekayəm sizin xoşunuza gəlməyə, çünki onun sonu yoxdur və sirr açılmamış qalır. Maraqlı olmasa, deyin, davamını danışmayım.

Məncə Siz mənim Albalılıq tərəfdə Kruçemburski küçəsində yaşadığımı bilirsiniz. Bu həmən qısa və köndələn küçələrdəndir ki, orda nə meyxana, nə camaşırxana, heç nə də məhəllə dükanı var. Saat ondan saat on birə qədər radioya qulaq asan avaralardan başqa bütün küçə sakinləri yatır. Burada əsasən sakit vergiödəyiciləri, kiçik məmurlar (ən yüksək ranq yeddinci sinif idi) yaşayır. Onların sırasında bir neçə həvəskar ixtioloq, sitra ifa edən bir musiqiçi, iki filatelist, bir vegeterian, bir spirit və bir də sufi-kommivoyajör var idi. Küçənin qalan sakinləri bu adamların kirayələdiyi və elanlarda deyildiyi kimi “gündəlik səhər yeməyi də daxil olan və təmiz, zövqlə döşənmiş otaq”ların sahibləri idilər. Həftədə bir dəfə, dördüncü günlər sufi-kommivoyajör evə gecə yarısı qayıdırdı, çünki hansısa ruhu xilas edən söhbətlərə qatılırdı. İkinci günlər naturalistlər gec qayıdardılar - onların “Akvarium” dərnəyinin toplantısı olurdu. Adətən onlar küçə fənərinin altında dayanıb canlılar və qızıl balıqlar barədə mübahisə edərdilər. Bir dəfə 3 il bundan qabaq bizim küçəmizdə hətta sərxoş da görüblər, ancaq deyirlər o, Koşirjdən imiş, sadəcə azıbmış.

Lakin bir rus hər gün saat on ikiyə 15 dəqiqə işləmiş qayıdırdı. O, seyrək saqqallı, orta boylu adam idi, soyadı da ya Kovalenko idi, ya da Kopıtenko. O, pan Yanskinin evində kirayəşin idi. 7 nömrəli evdə.

Onun nəylə dolandığını heç kim bilmirdi. Ancaq axşam saat beşə qədər o, evdə girlənir, sonra portfelini götürüb ən yaxın tramvay dayanacağına yollanır, ordan da şəhərin mərkəzinə gedirdi. Axşamlar da düz saat on ikiyə on beş dəqiqə işləmiş orda tramvaydan düşüb Kruçemburski küçəsinə dönürdü. Sonralar kimsə dedi ki, bütün bu vaxt