, reklam, kütləvi mədəniyyət, milli dəyərlər, mahnı yaradıcılığı, informasiya vasitələri dayanmadan eyni bir hazır strukturu, eyni bir mənanı, bəzənsə hətta eyni bir sözü təkrarlayırlar. Belə sözlər – stereotiplərin əsasında dayanır – bu siyasi bir fenomendir, ideologiyanın təcəssümüdür. Stereotipin əks qütbündə isə hər cür Yenini təmsil edən mənalanma (həzz) dayanır (Freyd yazırdı: həddi buluğa çatmış insan üçün, yenilik həzz almağa tələb olunan başlıca şərtlərdəndir). Güclərin cəbhlərdə bir-birinə qarşı indiki düzülüşü də burdan doğur: bir yandan – kütləvi bayağılıq (təkrarçılıq dilinin məhsulları), tamını itirmiş, yadlaşmış həzzlər (qətiyyən - mütləq həzz deyil), o biri yanda dayanmadan, plansız şəkildə (marjinal, ekssentrik) Yeniyə can atma, qaranalığa can atma, mənanın düşüncəsizcə məhv edilməsi dayanır. Yenilik - stereotiplərin təzyiqi altında boğulan həzzi, tarixi baxımdan dirçəltmək deməkdir”.

“Yolayrıcının (mənalar arasında sərhəddi simvolizə edir) heç də həmişə hamıya məlum olan, hamı tərəfindən qəbul olunmuş əksiliklər (materializm və idealizm, reformizm və inqilab və s.) arasında sərhəd rolunu oynaması məcburi deyil, əvəzində isə o həmişə və hər yerdə qaydalar və bu qaydalardan istisnalar arasında sədd çəkir. Qayda – nə isə bir şeydən sui-istifadədir, istisna isə – həzzdir. Elə buna görə də müəyyən hadisələrdə hətta Mistiklərin, onların istisna təşkil edən kultlarının tərəfini belə tutmaq lazımdır. Bütün istisnaları etmək olar, təki qaydaların yorucu təkrarlanmasından (ictimailik, stereotiplik, formalizm, bir sözlə dili möhkəmləndirən hər şey)