başqa bir şey yoxuydu.

Qapıldığım qorxuya qarşılıq, yenə də bir rahatlama hissiylə vadiyə endim. Artıq azadıydım. Üstəlik, tale üzümə gülmüş, zəngin də olmuşdum.

Amma otlaqda avtomobilim yoxuydu.Və şəhərə qayıdanda, o cazibədar villam da yox olmuşdu.Yerində, " Satlıq Bələdiyyə Torpağı" yazısı, şumlanmamış bir tarla vardı. Bankdakı hesablarım da, bilmədiyim bir səbəbdən sıfıra enmişdi. Kassadakı Bir topa hissə sənədləri də yox olmuşdu. Köhnə çamadanda da tozdan, başqa bir şey yox idi.

İndi yenə min bir çətinliklə çalışmağa başladım. Çox çətin gəlir, işin qəribəsi, qəfil bu vəziyyətə düşməyimə heç kim şaşırmış görünmür.

Üstəlik hər şeyin daha sona çatmadığını da bilirdim. Günlərin birində qapının zənginin çalınacağını, açanda qarşımda, üzündən əskik olmayan gülümsəməsiylə, hesabı bağlamağa gələn uğursuz dərzini görəcəyimi