səngitsə də, atanın əzablı yaşantısını uzadırdı.

Onlar sona kimi hər şeyə cəhd etdilər.

Bir neçə dəqiqə sonra öskürək kəsildi, və onlar nəhayət, otağa kəsilən sakitliyi hiss edə bildilər.

Qadın Elizabet Kübler-Rossun kitabından oxumağa davam etdi.

...Birdən o, artıq ərinin nəfəs almadığnı hiss edəndə dedi: “Sən nəfəs almalısan, sən nəfəs almalısan".

O, buna reaksiya verirmiş kimi ağzını açdı və nəfəs almaq üçün mücadilə etdi. Sonra onun sinəsi endi və ağzından son nəfəsi çıxdı.

Qadın sükut içində onun başını tutmuşdu.

O daha bir neçə dəqiqə ərinin başını saxladı, sonra otaqdan çıxdı və həkimə xəbər verdi.

Və qadın yalnız indi ağlamağa başladı. O aylarla qüssə çəkdi.

Oğullarına atanın ölümünü təfərrüatlarına kimi danışdı. Təkcə onu əzablarını uzadan həb məsələsindən başqa.

Bu haqda danışa bilmək üçün ona iki il lazım oldu.

…Sonra qadın bunu bir tövbə kimi danışdı. Qadın oğulların onu qınayacağından qorxmuşdu.

Müəllif: Dierk Knechtel 1961-ci ildə Bremendə doğulub. Müxtəlif ədəbi jurnallrda hekayələri çap