tutmaq mümkün deyildi. Tap görüm, mən nə fikirləşdim?

- Bacarmaram.

- Heç vaxt bacarmazsan! Qardaşımı yola gətirdim ki, mənim üçün həmin qızın şəklini tapsın.

- Ərinin sevgilisinin?

- Hə. Jak bunun üçün on beş luidor ödəməli olub. Saat yeddidən on ikiyədək onun yanında olub, bura şam yeməyi də daxil imiş, saatı üç luidora başa gəlib. Şəklini isə qız özü hədiyyə kimi verib.

- Məncə, o, hansısa başqa bir yolla da əldə edə bilərdi, daha ucuz bir vasitəylə… bunsuz… yəni qızın özü ilə işi olmadan.

- Yox, əşşi, qəşəng qızdır! Jak ondan iyrənməmişdi heç! Həm də ki mənə onun bədəni, sinəsi, dərisi və s. yerləri haqqında məlumat lazım idi.

- Heç nə başa düşmürəm.

- İndi başa düşərsən. Mənə lazım olan hər şeyi öyrənəndən sonra yollandım bir… necə deyim? Bir nəfərin yanına… Bilirsənmi, bu, elə bir adamdır ki, hər şeylə məşğul olur… istənilən işlə. Bəzi şeylərin aşkarlanmasında… gərəkli olan… bir adam. Əşşi, başa düşürsən də məni.

- Təxminən, hə. Bəs nə dedin ona?

- Mən ona Klarissanın şəklini göstərdim (qızın adı Klarissadır) və dedim: “Cənab, mənə bu qıza bənzəyən bir qulluqçu lazımdır. İstəyirəm ki, yaraşıqlı, eleqant, bacarıqlı, təmizkar olsun. Mən ona lazım olan məbləği ödəmək iqtidarındayam. Hətta bu məbləğ on min frank olsa belə. O, mənə təxminən üç ay müddətinə lazımdır”. Kişi lap mat qaldı. Sonra da soruşdu: “Sizə tərbiyəsinə söz ola bilməyəcək biri lazımdır?” Mən pörtdüm, çəkinə-çəkinə dedim: “Hə, düzgün biri olsa yaxşı olar”. “Bəs mənəviyyatca necə?” – o, soruşmağa davam etdi.

Cavab verməyə cəsarətim çatmadı. Sadəcə, başımı inkar mənasında tərpətdim. Ancaq birdən ağlıma gəldi ki, başına başqa şey yerləşər, tez dedim: “Cənab, bu mənim ərim üçündür… O, mənə xəyanət edir… haradasa kənarda… mənsə istəyirəm ki, bunu evdəcə etsin. Anlayırsınız məni? Onu iş başında tutmaq istəyirəm.”

Adamı gülmək tutdu. Onun baxışından bildim ki, mənə olan hörməti birə beş artdı. Hətta dedi ki, mən çox yaradıcı biriyəm. Mərcə girərəm ki, o, həmin an