a “Qurd-oğlan” bütləri sındırır. Ziyalılar gecə-gündüz ondan danışarlar. Amma Peter çox tez unudulur. Başqa qalmaqallar, yeni tapıntılar axtarır millət – o, unutqanlıq xəstəliyinə mübtəla idi. Peter öz başına buraxılır. Çünki artıq meşələr aid deyildi, qayıda bilməzdi.

Camaatla da ulduzu barışmırdı. Sürüşkən və cüvəllağı bir şəkildə arada qalır: ətrafdakı kimi, heç bir yerə gedə bilmiz. Dərddən içməyə başlayır.

“Vəhşi uşaq Peter” böyüyüb içki düşkünü olmuşdu. Bir yerdə durmaz, getdiyi hər yerdə problem yaradır, ya da hərəkətləri səhv başa düşülürdü. Başı bəladan qurtarmır.

Barəsində axtarış qərarı çıxarılır. Bir ölkədən digərinə sürgün olunur, dayanmadan sürgün olunur. 72 yaşında son nəfəsini verir. Hələ də danışmağı öyrənməmişdi, heç bir yerə aid deyildi. Baş daşına belə yazılır: 1785. Vəhşi oğlan Peter.

“History Today” jurnalının son nömrəsində bu qeyri-adi, maraqlı rəvayətə ver verilib. Diqqətimi cəlb edən məqam rəvayətin özü qədər, bunu qələmə alan yazıçıya dediyi sözlər idi. Yazıçı özü də yarı-yarımçıq uşaqlıq keçirdiyi üçün Peterlə maraqlanmışdı.

Araşdırdığımız, bəhs etdiyimiz rəvayətlərin alt qatında hər zaman öz çatışmazlıqlarımıza rast gəlmirik