Zeynəb ziyarətgahında ibadət etməyə gələnlərin əksəriyyətindən onun adını çəkmələrini çox eşitmişəm. Namaz vaxtlarında müəzzin məscid minarəsindən onun adını ucadan çağırır. Öyrənmişəm ki, o zavvalıların pənahıdır, heç vaxt ədalətsizlik etmir və zülm edənləri sevmir. Əgər ona məktub yazıb adamların atdıqları qutuya atsam, məktub ona yetişər.

Baqqal Əddül Qadirin dükanına gedib, dükanın qapısında durdu. Əvvəl baqqala, sonra da yerə baxdı. Dükanın girəcəyində yerə tökülmüş düyü dənələrini barmaqlarının ucu ilə yığmağa başladı.

- Ey, çirkli barmaqlarını düyüdən çək! Nə istəyirsən? - deyə dükançı ona qışqırdı.

Zeynəb çömbəlib, başını əlləri arasına alaraq hönkür-hönkür ağladı. Qızın bu halından təəccüblənən baqqal onun yanına gəldi.

- Ay uşaq, sənə nə olub axı? Niyə ağlayırsan? Yoxsa sahibən səni döyüb? - o, soruşdu.

- Məni həm döydü, həm də yandırdı.

O, baqqala bədəninin bəzi hissələrində olan yanıq izlərini göstərdi. Bu dəhşətli mənzərədən Əbdül Qadirin əti ürpəşdi.

- İndi sən nə istəyirsən? Sənə bir köməyim dəyər? - deyə baqqal dilləndi.

- Mən məktub yazdırmaq istəyirəm, əmican!

- Kimə? Atana?

- Mənim atam yoxdur…

- Yaxşı, onda anana yazarıq.

- Mənim anam da yoxdur.

- Bəs qohumların?

Qız cavab vermədi.

- İndiki belədir, onda mən məktubu kimə yazım?

Zeynəb susdu. Baqqal sualı bir neçə dəfə təkrar edəndən sonra ona kədərli nəzərlərlə baxıb, mütərəddid cavab verdi:

- Allaha.

Bu əsnada nəsə almaq istəyən bir kişi dükana daxil oldu. Əbdul Qadir onunla məşğul olub qurtarandan sonra, Zeynəbin yanına qayıtdı.

- Sən nəisə deyirdin? Mən məktubu kimə yazacaqdım?
- Allaha!

Əbdül Qadirin çöhrəsində təbəssüm peyda oldu.

- Yaxşı, məktub yazılandan sonra onu göndərmək üçün haraya gedəcəksən?
- Poçt qutusuna.

Bir göz qırpımında Zeynəb diz çökərək baqqalın ayaqlarından öpüb yalvardı ki, onun əvəzinə Allaha məktub yazsın; bu dünyada ona edilən zülmlərdən Allaha şikayyət etsin və ondan xahiş etsin ki, Zeynəbi tez