sonra, belə bir sorğunun artıq qaçılmaz olaraq ortaya çıxdığını, doktor Taddeusun çıxılmaz durumda qalıb sıxıntı çəkdiyini göz önündə tutaraq, Günəş adlanan ulduzu tapmaq üçün çalışmağı gərəkli saydılar.

Bir neçə ildən sonra, çox yorğun, üzgün görkəmi olan bir dördüzlü varlıq, kitabxanaçının qalaktikalar üzrə bilici olan köməkçisinin yanına gəlib dedi:

- Mən o Günəş dediyiniz ulduzu axtarıb tapdım, ancaq mən bunu anlaya bimirəm, o sizin nəyinizə gərəkdir? O da bu “Süd Yolunda” olan milyardlarla ulduzlardan ancaq biridir də. Orta ölçülü, orta istilikli bir ulduzdur, başına da “planet” adlanan kiçik cisimlər fırlanır. Mən bu planetləri də araşdırdım, sən demə onlarda hansısa çox kiçik mikroorqanizmlər də yaşayır, mənə elə gəlir, bura gəlib çıxan bu varlıq da, elə o mikroorqanizmlərdən biridir.
Bu yerdə doktor Taddeus lap özündən çıxdı, acı, öfkəli bir səslə kükrədi:

- Nə üçün, ah nədən!- o hayqırdı,- yaradan bizdən, Yer üzünün bu qara günlü insanlarından, bizim bildiyimizdən başqa da sayıbilinməz göylər yaratdığını gizlədib?! Mən də bütün bu uzun ömrüm boyu ona ürəkdən qulluq eləyirəm, nə var-nə var yaradan mənim bu qulluğumu görür, özü də öləndən sonra bunun ödülünü verəcək, mənə sonsuzlaracan yaxşılıqlar içində yaşamağı bağışlayacaq. İndi isə belə bəlli olur, mənim olub-olmamağımın yaradan üçün bir önəmi yoxmuş. İndi siz də mənim üstümə ayaq alıb deyirsiniz, mən hansısa gözəgörünməz, mikroskopik bir varlığam, bizim qalaktikanın üç yüz milyardlıq ulduzlarının içində, gözə çarpmayan bir ulduzun başına fırlanan bir kiçicik planetdə yaşamışam. Yoox! - mən artıq buna dözə bilmərəm, mən elə günü-bugündən, yaradanı öyməyin də daşını atıram.

- Çox yaxşı, - qapıçı dilləndi. - Deməli siz yol azmısınız, indi düşünün, görün haraya getməlisiniz.

Bu yerdə adlı-sanlı ilahiyyatçı yuxudan ayıldı.

- Şeytanın bizim yuxularımıza ağalıq eləməsi, əliuzunluğuna salıb, onu belə qatıb-qarışdırıb, bizi yanıltması, doğrudan-doğruya çox qorxunc imiş, - deyə o, öz-özünə