Birdən onun gözünün içinə baxaraq dedim: “Con ata, üzr istəyirəm, bəlkə də ədəbsiz sual verirəm, istəsəniz cavab verməyə bilərsiniz. Siz homoseksualist deyilsiniz?”

Tanrı xidmətçisi tövrünü pozmadan mənə baxdı və sakit halda, məyuscasına dedi: “Hə. Amma sizdən xahiş edirəm, bunu heç kimə deməyin, yaxşı? Mən aktiv seksualist olduğum üçün bundan xəcalət çəkmirəm. Amma həmkarlarım bu barədə məhdud düşüncəyə malikdirlər. Ona görə də onların bu sirri bilməsini istəmirəm. Bu, mənim karyerama zərbə vurar. Sizə qəribə görünə bilər, mən həqiqətən də möhkəm dindaram”.

Con ata bir qədər susdu. Mən də dinmirdim, nə deyə bilərdim? O, davam etdi: “Əzizim, mən həm də pedofiləm… Yəni ancaq oğlan uşaqları ilə yatıram.Yəqin ki, siz bilərsiniz, belə bir vulqar deyim var: “toyuq deşiyi”. Bax onlarla... - yenə susdu. Biz yenə “Ginnes” içdik. Mən ona təsəlli verə bilərdim, lakin bu, axmaqlıq olardı. Gözlədim ki, söhbətinə davam etsin. Hiss edirdim ki, mənimlə söhbət ona çox lazımdır.

Mən roman-etirafın müəllifiydim. Con ata yenə də danışdı. “Yəqin ki, kənardan baxana bu, iyrənc görünür. Qəddar və yırtıcının yoldan çıxardığı uşaqlar. Ancaq mənə inanırsınızsa, bu heç də belə deyil... - Con ağzının suyunu uddu. - Əgər səhv etmirəmsə, indiyədək dörd yüzədək azyaşlı sevgilim olub. Onlardan ən çox onun başını tovlamışam. Qalanları bilərəkdən pula görə veriblər.Satılıblar. Siz elə fikirləşirsiniz ki, onların hamısı homoseksualistdir? Onların yarısı böyüyəndən sonra homoseksualist olmadı. Onların çoxuyla indi də məktublaşıram. Bəzilərinin hətta arvad-uşağı var. Onlar ərlərinin, atalarının bu əməlindən heç vaxt xəbər tutmayacaqlar. Cəmiyyət belə şeyləri möhkəm qoruyur. Hər şey açıqlansa dəhşət olar”.

Con ata bir müddət susdu və yenə davam etdi: “Mən oğlan sevgililərimə indiyədək pul və hədiyyə göndərirəm. Hətta illərlə görmədiklərimə də”. O, məni təəccübləndirdi. Bu ki, sayıqlamadır.

“Onların çoxu kasıb uşaqlardır. - Con ata dedi.- Mən sizə Viktoru göstərərəm” - birdən o,