Eduard Limonovun hekayəsini təqdim edir.
Oxşar

Poçt qutusunda paket. Göndərənin ünvanı isə belədir - Amerika dini təşkilatı. Paketi çıxarıb əlimdə fırladıram və başa düşə bilmirəm ki, onlar mənim ünvanımı haradan götürüblər, bu paketin mənə nə aidiyyatı var. Paketi açdım, içində bir kitab vardı.

Rus dilində İncil idi, kiçik formada idi, yəqin ki, cib üçün nəzərdə tutulmuşdu. Allah kəlamını yayanların ünvanımı və soyadımı zarafatcıl dostumdan alıb təsadüf nəticəsində məni tapdıqlarını qət etdim, buna baxmayaraq İncili vərəqlədim. Və titul vərəqində Con adıyla imzalanmış aşağıdakı yazını görüb təəccübləndim: “Əzizim Edvarda, bizim görüşümüz barədə xatirə, əkiz tayından gələcəyə ümidlərlə”.

Bundan sonra dərhal onu xatırladım. Mənim oxşarım. Müqəddəs Con. O, məni öz dininə döndərəcəyini vəd etmişdi, budur, indi sözünün üstündə durur. Unutmamışdım. İnadcıl Con ata. Dostum bizim görüşümüzü Nyu-Yorkda təşkil eləmişdi. “Səni maraqlı bir adamla tanış eləmək istəyirəm,- Stiv dedi və sual dolu nəzərlərini üzümə zillədi.

Aydındır ki, mənim reaksiyamı öncədən bildiyindən tez də əlavə elədi: - Qorxma, bu darıxdırıcı olmayacaq. İnan. Bazar günü bizə gəl, o da gələcək. Sonra birlikdə çıxıb nahar edərik”.

Mən insanları sevmirəm. Yəni kütləvi insanları xoşlamıram və hesab edirəm ki, kütləvi kişi kütləvi qadından daha betərdir. Heç olmasa kütləvi qadını əlləmək və eşmək olar. Lakin əvvəla, Stivin zövqünə inanıram, o, məni pis tanımır, bilir ki, normal adamlar mənimçün darıxdırıcıdırlar, əgər dəvət edirsə, deməli, mənə tünd, istiotlanmış şəxsiyyət hazırlanıb.

İkincisi, əgər bu nüsxə maraqsız olsa belə, ilk kitabımın çapına və bu kitabın redaktoru olduğuna görə mən Stivə borcluyam. Çıxılmaz vəziyyət yaransa, bir neçə saat itirəcəyəm. Nə etmək olar.

Avqust ayında bazar günü Stivin Sent-Markda yerləşən mənzilinə düz vaxtında yetişdim. Düzdür, gecikməyə çalışsam da, birinci mən gəldim. Aşağıdakı mənzilin qapısında avtomatik qıfıl ara vermədən zəng