sisteminin əhatəsində ömür sürürük (Siz bunu Stalinqradda hiss etdiniz). Biz qəlbimizin uçuşları üçün sülh, gözəllik, azadlıq həsrətini çəkərək, bəzən arzulayırıq ki, bu dəhşətli atom silahları onları istehsal edənlərdən daha tez partlasın. Lakin bu qəzəbimizə baxmayaraq, biz bu vəhşi arzularımızı daxilimizdə boğuruq. Biz hiss edirik ki, zorakılığa zorakılıqla cavab vermək qadağandır. Bizim qəzəbimiz və bu nalayiq istəklərimiz bizə göstərir ki, insan aləmində şər və xeyir qarışıqdır. Şər ancaq karyeristlər və zülmkarların daxilində deyil, bizim – özünü özünü sülhsevər və xeyirxah sayan insanların daxilində də yerini alır. Sübhə yoxdur ki, bizim qəzəbimiz “haqlıdır”. O haqlıdır. Lakin o hərdən məcbur edir ki, biz dövlətçiliyə nifrət edənlər bu intizamsızlığa son qoyub, onu nizama salmaq üçün bəzən özümüz dövlətçiliyi arzu edək. Bu həyəcanımızdan utanaraq, biz ondan həmişəlik qurtula bilmirik. Dünyadakı hərb və şərdə bizim də payımız var. Və bu halları hər dəfə dərk edərkən bizə aydın olur ki, dünyanı şeytanlar idarə edir. Aydın olur ki, onlar belə bədnam hallara qəzəbdən yox, hansısa kor-koranəlik və ya təsadüf nəticəsində yol verirlər.

Bu ziddiyyətlər məntiqi yolla həll olunmur. Şər dünyada, bizim daxilimizdə mövcuddur, o, həyatımızla sıx bağlıdır. Lakin buna baxmayaraq, biz bəşəriyyətin şən və gözəl anlarını duyurduq. Onlar bizi təsəlliverici şəkildə sakitləşdirib, bizə ümid bəsləyərək, bizi xoşbəxt olmağa çağırır və biz sülhsevərlər bunu yaxşı anlayaraq, əmin edirik ki, başqalarının daxilində də belə hal mövcuddur. Biri-birimizə uyğunlaşdırıb, məhəbbət içində yaşamaq üçün bir ehtimal