şey tapmaq üçün axtardım hər küncü... Yalnız büzülmüş bir səhifə, rəngi solmuş. Yazı.. onun yazısı idi. Bir məktub idi, içdən yazılmış, bəlkə də çox əmək verilmiş hər sətrinə... Çox çaşdım, məktub mənə xitab edilmişdi. Qorxaqca, itməsindən qorxaraq, ağrıyla oxudum hər cümləni ürəyimdə böyüyən bir həsrətlə... Hələ, hələ o ilk sətri...
Hansı ki, bu gün belə unuda bilmirəm, oxuduqca ağlayıram; "İnsan sevdiyini yerdən yerə vurarmış bir dənəm, BAĞIŞLA MƏNİ