Dünən heç bir şey yoxkən birdən qərar almış ürəyim, yorğun sevdamın baş həkimindən; təzminatım sus, hədiyyəsi sənsizlik.. Gedirəm, sevdamı aldım sol yanıma.
Məni aid olmadığım ürəklərdə axtarma, ünvanım yalnızlar küçəsi.

Ağrısı ayrılıqla bitən eşq ürəklərdə sancı gözlərdə yaş yaradar! Xatırlayıram ayrıldığımız günü...
"Təkrar görüşərik" demişdin xatırladınmı? Mən təkliyi geyindim kütlələr içində... Mövsüm bahar, zaman ayrılığa nizamlı. Ürəklər çiçək çiçək sevgilərə açarkən mən bilirdim ki sən artıq olmayacaqdın kainatımda!
Getdim! Ürəyim səndə qaldı, bax cəsarətin varsa zümrüd gözlərinə! Getdim heç düşünməzkən ayrılığı... Birdən bir zəlzələ oldu içimin kainatında, məndən başqa sarsılan olmadı.
Amma niyə hər kəs mənə baxırdı, o an məna verə bilmədiyim boşluqda itirdim özümü.
Cərəyana qapılan ürəyim qan daşımırdı beynimə, nə oldu anlaya bilmədim?
Artıq mən də bilirdim; sevməkdən qorxan insanların, sevərəm ümidiylə sevgiyə yaxınlaşan və qorxub qaçan qorxaqlardansan. Qorxaqsan!

Əslində gəlməyəcəkdin yəqin yolunu azdın.. Çaşdın.
Bir az əvvəl gözlərimdən düşdün damla damla...
Üzr istəyirəm, ürəyinin ayaqlarını sürüşdürmək istəməzdim.
Səninlə paylaşmaq istədiyim çox şey vardı, ən çox xoşbəxtlikdən yanaydı.
Bu sevdaya gecikdim ayrılıq mənə düşdü.
Səni sevdim, qürurumu itirdim..
Sevgim yerlərə düşdü, xahiş edirəm basmayın!

Sevən kin tuta bilməz ürəyində, bağışladım səni; sən də bağışladınmı özünü? Bilmirəm.
Çətin oldu ürəyimin fəryadını dindirmək. Mən səni xatirə olsun deyə sevmədim ki!
Və səni heç ağlatmadım, heç aldatmadım gözümlə belə inan!
Çox əvvəllər soruşduğum sual gəldi ağılıma birdən: Əsrlərə saxlanmış sevgi vaxtsızlıqda itən sevgiləri geri gətirərmi? O zaman ölüm qorxunun yalnız izi ola bilər.
Sevgidə ziqzaq çəkə bilməzsən ölümlər də daxil...

Ölüm desəm çıxma, sevgi desəm çıx dedim, çıxmadın... Sevgi öldü!