viski qədəhinin yanına qoydu. Helenin sifəti bozarmışdı. Qorxudan titrəyirdi:

- Belə etmə, Cədson, - deyə qışqırdı. - Çox təhlükəli oyun oynayırsan. Bu, qətldir.

- Evimə soxulmuş oğrunu güllə ilə vursam belə, qanun bunu qətl saymaz.

Helen yalvarmağa, inildəməyə başladı:

- Sən gəl, belə iş tutma! Axı qanun hansı oğrunu olümə məhkum edir?

- Mən şəxsi mülkiyyətimi qoruyarkən öz xüsusi qanunlarıma əməl edirəm.

İndi Cədson ağzındakı sümüyü əlindən verməyə qorxan iri itə bənzəyirdi.

Helen:

- Mənə elə gəlir ki, - deyə üzgün halda dilləndi. - Bu sadəcə içkiyə maraq göztərən uşaqlardan birisinin işidir. Onlardan sənə xətər toxunmaz.

- Bir nəfər məndən beş dollar çırpışdırırsa, bu mənin nəzərimdə yüz dollara bərabərdir. Oğru oğru olaraq qalır.

Qadın yenə cəhd etdi:

- Gələn yaza kimi burada olmayacağıq. Bu müddət ərzində zəhər viski şüşəsində qalsa, hər gün narahat olacaq, dinclik tapmayacağam.

Cədson arvadının sözlərinə güldü. Helen başa düşdü ki, ərilə mübahisə yersizdir. O, həmişə bu kimi hallarda qəddar olur. Qadın dərdli halda qapıya sarı getdi:

- Gedin qonşularla xudahafizləşim, - dedi. Əslində gözətçinin arvadını məsələdən xəbərdar etmək fikrində idi. Ərinin planından heç olmasa bir nəfər xəbər tutsaydı, yaxşı olardı.
Cədson gülümsədi:

- Çox gözəl, əzizim.

Helen getdi. Cədson şkafın qapısını bağlamağa başladı. Birdən yadına düşdü ki, ov çəkmələrini özü ilə götürməyi unudub. Qurutmaq üçün onları bağçadakı iri stolun üstünə qoymuşdu. Cədson qapını açıb çəkmələri gətirməyə getdi, lakin onlara çatmağa az qalmış ayağı sürüşdü və daşın üstünə yıxıldı. Yıxılarkən başı böyük stolun tininə dəydi və o, huşunu itirib yerə sərildi. Çox çəkmədi ki, Cədson bədənindən yapışıb onu yuxarı qaldıran qolların gücünü hiss etdi. Alek deyirdi:

- Narahat olmayın, cənab Vebb, sizə heç nə olmayıb. Bunu için, özünüzü yaxşı hiss edərsiniz.

O, kiçik vicki qədəhi Cədsonun dodaqlarına yaxınlaşdırdı. Cədson yarı huşsuz vəziyyətdə viskini