Qoderzi Çoxelinin hekayəsini təqdim edir.
Yaddaş çayı

Ən əvvəl onu kəndin uşaqları gördülər. O, bir əlindəki çəliyə söykənə-söykənə, o biri əlindəsə meyvə tinkləri tutub gəlirdi. Ayağının biri dizdən aşağı kəsilmişdi, onu taxta ayaq əvəz eləyirdi. Uşaqları görəndə, əl eləyib, yanına çağırdı:

- Ay cocuqlar, bura gəlin görüm!

Uşaqlar yaxınlaşdılar:

- Sizin kəndinizdə meyvə tingləri istəyən olmazmı?

- Hansı meyvənindi!

- Armud tingləri var, elə bir növüdü ki, ağzındaca əriyir, di, tez olun, istəyən varsa, burdayam, - deyib, kişi ordaca daşınüstündə oturdu. Xəbər eləmək üçün uşaqları hərəsi bir tərəfə qaçdı.

Kişi isə oturub, sellofana bükülmüş armud tinglərini bir-bir açır, onları qadınlar ilk övladlarını soyuqdəymədən qoruyan sayaq elə sığallayırdı ki… Hamısını bir-bir yerə sərdiyi cındırın üstünə düzüb, sanki öyüd verirmiş kimi danışırdı:

- Di, özün bilərsən, məni utandırma, artıq böyüyübsən, özünü əsl kişi kimi aparmalısan. Düzdü, buralarda qış soyuq keçir, amma heç nə olmaz, öyrəşib, daha çətinlik çəkməzsiniz. Əvəzindəsə buranın torpağı qüvvətlidi. Səni yerə basdıranda, birdən çox su içmə ha!

- Sənin canın isə bir az zəifdi. Taki bərkiməmiş heç vaxt çox məhsul vermə.

- Hə, sən nətərisən, ay dəcəl, məni buranın camaatının içində utandırma ha, eşidirsənmi? Özün bilirsən, bu dağ camaatı birtəhər olurlar.

- Sən niyə bükülübsən, olmaya qorxursan, hay? Heç fikir çəkmə, özüm tez-tez gəlib, yoxlayacağam, yoxsa onlarınümidinə ha qoymayacağam. Payızda hamınız çalışın ki, yarpaqlarınızı tez tökəsiniz, yoxsa bura elə qar yağır ki…

Yarpaqlarınıza yağdımı, allah göstərməsin!

- Bıy, bir buna bax, yoxsa qurumağa indidən başlayıbsan, di tez ol, kökünü aç, görüm! Bax belə, belə yaxşı deyilmi, ay sağ olmuş, hay? Qoçaq ol, yox-sa…

- Sən də bəri başdan küsməyin başını burax, yaxın gəl. Hələ sənə belə bu-daqlar lazım deyil. Burda yatan ayılar olur.

Çalış, qol-budaq atanacan boyunu uzat, sonra yoğunla. Onda nə ayı güc gələcək sənə, nə də