Ermilo Abreu Qomesin essesini təqdim edir.
Şairlərin əcdadı

Böyük insan tələfatı ilə nəticələnən dəhşətli müharibədən sonra Yer üzündə kişilərin sayının azalması təbii ki, qadınların çoxalma təhlükəsini artırırdı. Bunu görən Yupiter (Qədim Roma Allahı) kişilərin sayını artırmaq fikrinə düşdü. Təyin edilən gün kişilər arasından ən yaxşı namizədlər ayrılaraq, Yer üzündə onlara həvalə olunacaq tapşırıqları həyata keçirmək üçün hazır dayandılar. Yupiter Yerə gedəcək kişilərə, “düzlən!”, - əmri verdikdən sonra onlardan ən gombuluna yaxınlaşıb: “sən rahib olacaqsan!”, - dedi. Aralarındakı lopabığ bir kişiyə, “sən general”, ucaboylu digər birinə, “sənsə alverçi olacaqsan, ən pis halda oğru da ola bilərsən!”, - dedi.

Artıq hava qaralanda təyinat gününü başa vuran Yupiter dincəlmək arzusunda olsa da yarımçıq qalan bəzi nüansları tamamlamadan istirahətə getmək istəmirdi. Ona görə də Apollonu (Yupiterin oğlu) çağırmaq üçün əmr verdi. Mələklərdən biri uçaraq Apollonu axtarmağa getdi və onu həmişə olduğu kimi saçlarına qızılgül çələngləri düzən Mələklərlə (İncəsənət və elm himayəçiləri) əyləndiyi yerdə tapdı. Mələk Yupiterin sifarişini çatdırdıqdan sonra dayanıb ondan cavab gözlədikdə, Apollon könülsüz halda, “Allaha çatdır ki, bu saat gəlirəm”, - dedi. O, söz verdiyi kimi vaxtında, özü də görəcəyi işin ağırlığı sanki qabaqcadan yorubmuş kimi əsnəyə-əsnəyə gəldi. Atasının qəzəbinə düçar olmamaq üçün onun əmrini yerinə yetirməkdən başqa çarəsi yox idi. Apollon seçilmiş kişilərlə üz-üzə dayanaraq, yorğun baxışlarla: “şair olmaq istəyənlər irəli!”, - əmrini verdi. Söz sərrafları öz yerlərində dayanıb ulduzları seyr etdikləri halda, bütün kütbeyinlər bir addım qabağa çıxdılar. Bunu görən Apollon şübhə dolu nəzərlərlə saqqalını qaşıyaraq: “yaxşı, eybi yoxdur, siz hamınız Yerə həvalə edilən vəzifələri icra etmək üçün göndərilirsiniz!”, - deyə tapşırdı.

Gözlənilən bütün ağır nəticələr baş verdi. Kütbeyin şairlər əcaib, mənasız şeirlər yazdılar. Özləri üçün şairlər məktəbi