Andrey Platonovun hekayəsini təqdim edir.
Çayırlıq uzmanları

Bizim kəndimizin böyüründən kiçik bir çay axır, yatağı çoxdan arınmadığından axarı yavaşıyıb deyin, suyu codlaşıb, çayırlığı da soluxdurur, əkini suvarmağa da yaramır. Nə bilim, adı da elə bil boyuna biçilib, - Meşə Quyusu deyirlər bu çaya. Adına yapışdırdıqları bu quyu sözü də, yatağının çox dərin olmasından yanadır: qocaların deməsinə görə, keçmişdə balıqçılar onun dərinliyini ağacla ölçmək istəyiblər, ağac suyun altında itib-batıb, ancaq çayın dibinə çatmayıb, ağac da deyilənə görə, nə az-nə çox, on metrdən uzun imiş.

Kəndimizin adamları hamısı qollu-budaqlı, boylu-buxunludurlar. Ötən çağlarda, çay boyu göz işlədikcə uzanan çayırlıq varmış, örüşdə otlayan mal-qaranın sayını bilən yoxmuş, bazar günləri də gen-bol, tıx deyənəcən, ət yeməkləri yeyərmişlər, ona görə də kəndçilərimiz keçmişlərdən bu günlərə belə caydaraq (cüssəli) gəlib çıxıblar.

Ancaq indi işlərimiz elə də yaxşı deyil. Çayırlığın yeməli otları seyrəlib, yalnız öküzlərin yeminə yarayan acılı otlar artıb, torpağı süpürləyib alıb altına.

Yaz gəldimi, Meşə Quyusu daşıb bütün çayırlığı basır, özü də bu daşqın suları qurumaq nədir bilmir–bir də görürsən iyun ayına kimi qalır, daşan suyun geriyə axarı da yoxdur, bütün arxları çamur elə doldurub, suyun qayıdıb çaya axası bütün yolları bağlanıb. Daşqın bir yana qalsın, birdən bərk yağış yağdımı, çayırlığı su basır, indi gəl gözlə görək haçan quruyacaq, ancaq onu da deyim, yayın qızmarında çayırlıq quruyur, otlar susuzluqdan soluxur. Çayırlığın bir az çökək yerləri, neçə illərdir iyli-qoxulu bataqlığa çevrilib qalıb. Bu bataqlıqlardan qalxan ağulu buxar, az qala bütün yan-yörədəki çöllüyü yoluxdurur, otu yandırıb, külünü çıxarır; bir də haçan yağış yağası, çayırlığın üstünü basmış bu qaramatı yuyub aparası, sonra çayırlıq da yenidən göyərəsi.

İndi kəndimizin adı, Krasnoqvardeysk olub, ancaq keçmişlərdə Qojev deyərmişlər.
Kəndimizdə Jmıx ayamalı bir kişi var, mən bilən pasportunda