Miron Bioloşevskinin şeirlərini təqdim edir.
Otaqda

dövrə
vururam

kvadrat formasında
uzaqlaşmaq
anı
yaxınlaşanda
kimsə
zəng edir
sol
qulağıma
- Kimdir?
- Tale

Ani avtoportiret

Mənə baxırlar,
deməli, mənim sifətim var.
Mənə tanış sifətlərdən
ən pis yadımda qalanı özümünküdü.
Tamam ayrı yaşayır hərdən
əllərim məndən.
Bəlkə onları özümünkü saymağa dəyməz?
Mənim sərhədlərim harda qurtarır?
Mən bu yarımhəyatın,
hərəkətlərindən bitmişəm.
Nə icə,
varlıq içimdə sürünür amma,
tam və ya yarım.
Həmişə yanımdakı özümlə
öz yerimi doldururam mən.
Deməli artıq yoxam,
onu itirəndə mən.
Mən yoxam,
və ona görə də şübhələnmirəm.

Səma cismlərinin fırlanması haqqında

Onlar fırlanırlar
Və fırlanırlar.
Bizi ildırımlarıyla vururlar.
Gör tuta bilərsənmi

göy cismlərini
onlardan biri
hər an “əlinin altında”...
Kim
maddənin Süd Damlasının
əsl dadını bilir?
Kim dedi,

ağıllıların ətrafında fırlanır
ağılsız ulduzlar?
Kim dedi,

ağılsız ulduzlar var?
tez tez!
yoxsa səbr çatmaz

nə özünə
nə mənə bu həyatda
heç nə yaxşı deyil amma
sakitlikdə
başqa cür uzanmaq
alınacaqmı?
- əgər yox
özümüzü
özümüzlə götürək.