Sevmək elə bir şey ki ;
bəzən ağacı sevər insan, bəzən də yeriyərkən ayağına ilişən quru kol parçasını….
Bəzən çirkdən gözlərinin rəngi görünməyən uşağı, bəzən də işıl işıl yanıb sönən oyuncağı….
Bəzən plastikdən çiçəyi, bəzən də yamyaşıl bir çəməni…

Bəzən qırışıq üzlü bir nənəni, bəzən də mələk qədər gözəl üzlü bir körpəni….
Elə bir şeydir ki sevmək nə zaman, kimə ya da nəyə dəng gəlir heç müəyyən olmaz….
Bəzən kəndin dəlisini sevər insan, bəzən də həmişə dalaşdığı qonşusunu….
Bəzən pis müdirini, bəzən də asıq üzlü müştərisini….
Bəzən ən pis düşmənini bəzən də yalnız salam dediyi yol yoldaşını….
Sevmək elə sehirli bir şeydir ki dünəni, bu günü, sabahı, ölçüsü ya da ölçüsüzlüyü yoxdur əsla….
Yaşı yoxdur, dibi yox başı yoxdur….
Qəfildən gəlir ürəyinin ortasına, xəbərsiz, icazəsiz….
Bəzən tez itər , bəzən də ömrünü alıb aparar ….
Sən mənim ömrümü alıb aparacaq tək sevgimsən. sən mənim ömrüm, indiyə qədər görmədiyim ən günahsız canlı, ən gözəl sevgilisən….
Sən mənim hər şeyimsən….
Səni sevirəm ən gözəl sevgili….