. O, pula böyük maraqla baxdı.

- Ola bilməz! - qışqırdı. - Burda buraxılış tarixi göstərilib - 1964-cü il!

(Bir neçə aydan sonra bir nəfər mənə deyəcək ki, kağız pulların üstündə tarix qoyulmur).

- Bütün bunlar sadəcə, möcüzədi, - o, çətinliklə dilləndi, - möcüzələrsə mənə qorxu təlqin eləyir. Lazarın zühurunun şahidləri burda dəhşətə gələrdilər.

Biz yerimizdən tərpənməmişik, fikirləşdim. Yenə kitab nəqaratları başladı.

O, kağız pulu cırdı, mənəsə dəmir pulu saxladı. Suya uçan gümüş pul bu tarixçəmdə gerçəkliyin təcəssümü olmalıydı, amma tale başqa cür göstəribmiş. Cavab verdim ki, əgər fövqəltəbiilik təkrarlanırsa, daha qorxutmur. Sabah iki ayrı dövrdə, iki ayrı yerdə duran elə bu oturacaqda görüşməyi təklif elədim.

O, dərhal razılığını bildirdi, saata baxmadan dedi, getmək vaxtıdı. İkimiz də yalan danışırdıq, ikimiz də bilirdik, həmsöhbəti yalan deyir. Ona dedim, indi mənim dalımca da gələcəklər.

- Dalınızca gələcəklər? - təəccübləndi.

- Hə. Mənim yaşıma çatanda, demək olar, tamam kor olacaqsan. Sarı rəngi, kölgə və günəşi seçə bilərsən. Amma həyacanlanma. Korluğun tədricən gəlməsi faciə deyil. Bu yay toranlığının asta-asta qatılaşması kimidi.

Bir-birimizə toxunmadan vidalaşdıq. Səhəri gün ora getmədim. Özgə də yəqin getmədi.

***

Kimsəyə danışmadığım bu görüş barədə çox düşüncələrə daldım. Məncə, indi axır ki, həqiqətə yetdim. Görüş gerçəklikdi, özgə mənimlə yuxuda söhbət eləyirdi, ona görə də məni unuda bilərdi. Mən onunla gerçəklikdə söhbət eləyirdim, xatirələrsə indiyədək mənə əzab verir.

Özgə məni yuxuda gördü, amma yetərincə açıq-aşkar görmədi. İndi başa düşürəm ki, dolların üzərində olmayan tarix ona daha aydın