, narahatlığı birə beş artdı. Çətinliklə dilləndi:

- Aqnyuşa, sən də məni bağışla... Mən bir balaca şuluq olmuşam axı... Amma sünbüllər, sünbüllər necə dolub-daşırdı!.. Pitraq kimi. Ora bax, gör o küncdəki kimdi? Kim var orda?

- Hanı, ay Stepan?

- Odey, görmürsən! - Qoca dirsəkləri üstə qalxdı, vahiməli nəzərlərlə komanın küncünə baxdı. - Odur, bax, fikir ver, gör necə əyləşib?..

Yeqor axşam gəldi.

Ağ, iti burnu tavana tuşlanmış qoca çarpayıda uzanmışdı. Qanı qaçmış sifəti hissiz, hərəkətsiz halda tavana baxırdı.

Onun başı üstə əyləşib sakitcə ağlayırdı.

Yeqor papağını çıxardı, azca fikirləşib ikonanın önünə gəldi, xaç vurub dedi:

- Hə, belə-belə işlər... Kişi öz ölümünü əməlli-başlı hiss