aləmə qapıldım - nə bacarar, nə edə bilərəm deyib oralara can atsam da, bu hələ də belədi-bu nələrisə açıqlayar sənə. Heç bir şəkildə sağlam münasibətlər qura bilməmək, qaçmaq - bəli qaçmaq, ümidsizliklər, qırılmalar və s. Hər kəsdən və hər şeydən əvvəlsiz-axırsız qırılma. Eləşoranlaşdı, qurudu ki hər şey, qırılma da qaçılmaz oldu. Necə yaşayırıq , necə olacağıq o da məchul. . Səni görmək istərdim. Sən də çox şeydən inciksən bilirəm mənim kimi. İki incik insanın qarşıdurmasını , bir də mənim “Bizansdakı alçalmış halımı” görməyini istəmədim sözün düzü. Gələr-gəlməz özümü film biznesinin içində gördüm. Buna gördümmü, yoxsa düşdümmü demək düzgün olar - bilmirəm? ! Sənin bildiyindən də tez gəlmiş, - bunu gizlədiyim üçün utanıram indi, - münasibətləri nəzərdən keçirməyə qarışmışdı başım.

Bu yaxınlarda film biznesindən ilk “pazı” yedim. Ünlü rejissorumuz üç dənə otuz paralıq, ötəri bir rol verdi, ”Səninçün Darıxıram”da. Ssenarist, ”hələki yaxşıdır, oyna” dedisə də qürur məsələsi hesab edib oynamadım. Elədi də, günü min lirədən Yeşilçam fiquru deyiləm hər halda... gəlib sənin yanında günəmuzd işçi olaraq qazıntılara qatılsam, bundan daha yaxşıdı! Heç olmasa , o işin necə olduğunu öyrənərəm. Nə deyirsən, hə?!

Başqa bir sahiləmi çıxmağa hazırlaşırdın, bilmirəm?! İstəmədiyin halda səni bu münasibətlərə sürükləyən nə idi? Bilirəm, hər biri cavabsız suallardı artıq. Özünəməxsus görünüşün idimi sənə bu qapıları açan? Həyatındakı bu problem çarxınının fırlanmağını dayandırmaq istəmirdin. Bəlkə, Taşraya qayıtmasaydın, başına bunlar gəlməyəcəkdi! Bəli, ”bəlkələrlə”, ”yoxsalarla” yaşanılmır. Taşrada qalsaydı(n) “bəlkə də yaşayır” hesab ediləcəkdi(n).

“Ortaq “dost”umuz - artıq elə deyirlər axı - Şahindən məktub almışdım. Tez-tez - arvadı antalyalıdı, tətilə ora gediblər - Antalyadan, Finikiyadan, Kaşdan danışılır. (Pardon, Finikiya ikinci məktuba təxirə salınmışdı, birinci məktub Kaşa həsr edilmişdi). Ay Allah! - dedim. Köhnə tüfənglər bir-iki işi Ağdəniz