istəyirdin.

O soyuq, kələ-kötür artırmanı öpdün. Əllərinlə kimisə, nəyisə axtarırsanmış kimi toxunub, bütün bədəninlə yayılanda səni içinə çəkdi artırma. Kif və yosun qoxusu... Daşlar yorğun idi. Düşüncələrin də onun kimi... Təmirdən çıxmış zəngin səsi ölüm-dirim hayqırışını xatırlatdı. İndi səsini kimin eşidə biləcəyi sualı içində uğultu qoparırdı. Şairin sözünü yazıb verdiyin kitabı xatırladım birdən...

Günlərcə arınıb təmizlənməyin yollarını axtara-axtara qalmışdın. Özünü müharibədən çıxmış kimi hiss edirdin. Bununla yanaşı dostunun da ölüm xəbərinin gəlməsi alt-üst etmişdi səni. Qeyri-təbii bir ölümdü. ”Bəs o biri, guya o təbii idi?” - deyirdin öz-özünə.

Tamamilə müdafiə vəziyyətindəydin. Sənə döyüş dağıntıları arasından çıxıb gəlmiş kimi baxırdı. Sən isə gözlərini qaçırdıb boş masalara, pəncərədən çölə baxırdın. Leysan əməlli-başlı sürətlənmişdi. Saf niyyətli sözlərin heç bir anlamı yox idi. Oturduğunuz yerin hüznünü sözlərindən hiss etmişdin, halbuki baxışlarının ögeyliyi deyirdi hər şeyi. Elə o andaca səs eşidilmişdi:

- Affan öldürüldü!..

- O, onsuz da öldürülmüşdü, indi də məni öldürməyə çalışırlar.

- Boş-boş danışma balam, səni kim təqib edə bilər?! Yoxsa yanındaydın?! Olanları görmüsən?

Susmuşdun. Müraciətlər cavabsız qalırdı.

- Bu cəsədə bundan artıq baxa bilmərəm. Hər şey burda başlayıb, burda da bitməlidir... İkiüzlünün, alçağın birisən! Başqa həyatlar necə tarimar olur, dön bir bax.

Tovuzquşum... ”Sənə güldən ağır söz demərəm ” deməkdənsə, ona bunları demişdinmi, həqiqətən?!

Savaşda qələbə qazanmış bir əda, yenə də son həmləni özünün etməli olduğunu düşünən bir rəftarla: O bambaşqa bir vəziyyət idi. Həyat davam edir. Nöqtəni belə qoymaq istəməzdim, amma başqa yolu yoxdu bunun, olan olub... həm də artıq başqasıyla görüşürəm, bəli. Bir etirazın var?

Son sözləri belə olmuşdu. Qarışıq vəziyyətiniz çözülmüşdü! Affan heç istəmədiyi bir şeyi etmiş, sarı simə toxunmuşdu!

Vərdişlə həbdəki yazıları öncə barmaq