Səni sevdim, sənsə yalniz mənə zulm etməkdən başqa heçnə bilmədin... Vəfasiz olma, səni sevəni səndə sev.... Zulm etmə artiq qəlbim qiriqdir, daha heç kəsi sevə bilmərəm.... Sənsə vəfasiz çixdin eşqimə, amma unutma ki, vaxt gələcək o gozəlliyin də, var-dovlətin də gedəcək. Gorum onda səni məndən alanlar sevəcəklərmi səni mənim tək... İnsanlarin umidini qirma. Bəlkə də sahib olacaqlari tək şey odur. Artiq sənə nifrət edirəm, amma bu ifadə edildiyi kimi adi deyil. Soruşsan ki, hardandi bu nifrət, uca səslə bəlkə də qişqira-qişqira deyərdim...SEVGİMDƏN!!! Əvvəllər qarşiliqsiz olsa da səni sevməkdə davam eləyirdim.... Sənin səsinı ən dəhşətli narkamanlar kimi ehtiyac duyurdum, amma indi sənin səsini eşidəndə qulaqlarimin cingiltisindən başim firlanir... Səni necə sevirdim, sənin uğrun da hər şey etməyə hazir idim. Sənin uçun etdiklərimi duşunəndə az qaliram oz-ozumə nifrət edim. Vaxti ilə bu sevgi idi mənə boyuk umidlə sabahin açilmasini gozlədən. Səncə, bəs indi nədir sabaha umid??? Səni ən acinacaqli vəziyyətdə gormək, səni rəzil gormək. Bəlkə də məni həyat da yaşadan içimdəki nifrətdir. Həyatim da ən nifrət etdiyim gun isə səninlə taniş olduğum gundur. Hər şey adi başlasa da sonu adi olmayan nifrətlə bitdi. Sevgimizin sonunun bizə bəlli olmayacaq sonluqla bitəcəyini bilirdim. Sənı isə bunu deyirəm, sənə etdiyim qədər həyata nifrət etsəydim, yaşamazdim!!!