Dərin bir nəfəs almaq üçün izdihamdan uzaqlaşanda bəzən orada qalmalıdır insan. Tək başına..

Həqiqətən bəzən tək qalmalıdır insan, qalıcı ya da qısa bir müddətə ara verməlidir bir çox şeyə, özünü düşünməyə başlamalıdır artıq bir yerdən sonra, mənfəətlərini deyil amma öz xoşbəxtliyini.
Əminəm ki, sizlər də yoldaşlarınızı, ətrafınızdakı insanları xoşbəxt etməyi sevirsiniz.
Hamınız olmasa belə bir qisiminiz belə eynilə mənim kimi insanlara olduğundan çox daha çox dəyər verməyi sevirsiniz, onları xoşbəxt etməkdən zövq alırsınız və onlar xoşbəxt olduqca sizdə xoşbəxt olduğunuzu hiss edirsiniz. Hər kəsin yanında olmağa çalışırsınız, bütün yoldaşlarınıza vaxt ayıra bilməməkdən şikayətçisiniz, eşidirəm hətta çox vaxt çalışdığınız işi lənətləyirsiniz, səbəbi bütün zamanınızı oğurlaması.
Halbuki siz insanların yanında olmalısınız, onlara kömək etməlisiniz, birlikdə ağlamalı birlikdə gülməlisiniz, əyləncənin dibinə çatmalısınız. Siz insanların əyləncə və xoşbəxtlik qaynağısınız..

Sən hər kəsi xoşbəxt etdiyinə inanırsan və onlarla xoşbəxt olduğunu zənn edirsən. Yaxşı sən bu qədər səy içərisindəykən, sənin üçün qaçan bəzilərini görürsənmi? Sənin onlar üçün etdiklərini sənin üçün də edən varmı? Olmalımı, əlbəttə ki xeyr, bəlkə, səbəb olmasın, ola bilər..

Həmişə özündən verirsən, bəs götürdüyün nədir? Sevgi? Onsuz da səhv zamanda yaşayırsan, bir də sənin onlara dəyər verdiyin kimi onlarında sənə dəyər verdiyini zənn etdiyin insanların arxasından özünü xarab edirsən. Etmə demirəm, et təbii ki, həyat sənin həyatındır, amma günün birində bunların nə qədər boş olduğunu anlayacaqsan. O zamanda ürəyin pis qırılmağa başlayacaq.

Tək qalmalıdır insan deyərkən məqsədim, öz-özünə xoşbəxt olmağın həzzini almalıdır insan demək idi. Ki bunu bacardığınız zaman bir çox şeyin həqiqətən boş olduğuna inanırsınız. Mən şəxsən əlimi ətəyimi çəkdim bir çox şeydən, köhnədən insanları qırmayım deyə istəklərinə "xeyr" belə deyə bilməyən mən, son zamanlarda istəksizcə ürək qırmaq dərsindən