Səni gördüm yenə doğan günəşin şəfəqində.Qürurlu,sadə,hissiz bir qəlblə dayandın qarşımda. Aynada gördüm səni,xəyal deyildi sanki.Yenə gözümün içinə baxırdın həmən soyuqqanlılıqla.Xəyalın kölgəm kimidi.Şəhərim zindan,həbs etdin məni özündə yenə.

Düşünməyə belə qorxar oldum… Üstümdə yorğun,əzgin,bir az da sənə aşiq bir hal.Ətrini gətirən axşam küləyi,dəniz sahili.Uzaqlar… Sənə yaxın olmaq arzusu didir ürəyimi.

Pəncərədənmi girirsən,yoxsa ümumiyyətlə divarlardanmı keçə bilirsən;bilmirəm.Amma bir şeyə əminəmki tək qoymursan heç vaxt məni. Yenə gecə,yenə sən,yenə xəyallar.Varlığını hiss etdim gecənin sakitliyində,Ay işığı içimi ürpərtdikcə sarıldım sənə,çarəsiz…

Düşündüm,kim idin həyatımda? Nə idi dəyərin? Niyə gəlmişdin niyə də getdin?! Əslində doğru insan idin,ancaq səhv zamanda gələn və biz indi buna görə ayrı.