Yaşlı qadın olduqca Allaha bağlı bir adam idi.Hər səhər qapısının ağzına çıxar və uca səslə:"Allahım,bizə verdiyin hər şey üçün sənə şükürlər olsun!"_deyə dua edərdi.Hər dəfə də yan qonşusu səsi çıxdıqca:"Allah yoxdur,Allah yoxdur!"_deyə fəryad qoparardı.Yaşlı qadın bundan nə qədər incisə də,sözündən dönməzdi.Ertəsi gün yenə qapısının ağzına çıxıb dua edər,sonra evinə qayıdardı.Qonşusu da inad olsun deyə var gücü ilə,"Allah yoxdur"_ deyib təsəlli tapmağa çalışardı.
Bir axşam qonşusu yaşlı qadına "tələ qurmaq"qərarına gəlir.Dükana gedib meyvə_tərəvəz,çörək aldı.Doldurduğu torbaları yaşlı qadının qapısının ağzına qoydu.Ertəsi gün yaşlı qadın qapını açıb torbaları gördü.Əvvəlcə təəccübləndi,sonra sevinclə əllərini Allaha açıb"Sənə şükürlər olsun,Allahım.Göndərdiyin nemətlərə görə sənə təşəkkürümü bildirirəm"_deyə dua etdi.Bu vaxt ağacın arxasından ona tamaşa edən qadın"Allah yoxdur,qadin Allah yoxdur!O gördüyün şeyləri də sənə mən aldım!Yaşlı qadın heç halını pozmadı və bu ibrətli sözləri dedi:"Uca Allahım!Sənə nə qədər şükür etsəm,yenə azdır.Həm bu nemətləri mənə göndərmisən,həm də xərcini şeytana ödətmisən"...