Saydıqca özünü meğrur ve böyük,
Oldun öz ehdine, vefasız dönük.
Hardasa ağladı bir qızıl üzük,
Hansısa dodaqlar öpüşsüz qaldı…

Mehebbet xettleri qırıldı bir gün,
Ayrılıq qılıncı sıyrıldı bir gün,
Delice sevenler ayrıldı bir gün,
Bir gün sevgililer görüşsüz qaldı…

Puç oldu deyilen o gözel sözler,
Çağladı bir anda çaylar, denizler,
Qefilden ağladı o gülen gözler,
O vaxtdan bir oğlan gülüşsüz qaldı…