n hecasındadır tifilim

uzaqdan fosforlu gözüylə baxan nöqtə
yaxın gəldikcə aşılmaz dağa dönür
ərşə dirənən nidanın əndamından
neçə heyrətim yıxılıb düşür
sətirlərin altı qanlı naxışlı xalıya dönüşür

bir sözdə gizlənib sondakında çıxıram
bir hecada gözümü yumub o birində açıram
sözü sözə bəndi bəndə calayıb da
bir düyün bir ayin törən yapıram

şamanlığım uzun sürmür görürsən
nöqtəni əvəzləyən bir səsi hərf hərf məna aləminə döyəcləyirəm
quzğun hərisiylə şığıyaraq üzərinə şeirimin
sözün məna vaxtı
tiftikləyib göy qübbəsinin altına deyəsən mən də səsimi yayıram

6. bəyaz tənin savaşı

qafil fil faili fanicik fani f..

siyirdin əcrini
min bir bəhanələr düzəltdim öcündən
qaranlığa çevrildi ışıq acından
onu da dinc buraxmayıb yuxunu bəsləyirsən

bəmbəyaz təninlə
dəniz sahilində ölüm gəzdirirsən
su qaçır örtsün ağlığını
ışıq vurur hey vurur tən bəyazlığını
suyun ışığın qorkusu bəyazlığından gəlir
yoksa onlar ağlığını əvəzləyir

olmuş bir hadisəni xatirə danışarsan mənə
sözlərin o qədər rahat oturur sahilə
bir az rəngindir məşğul edən baş qatan öz sözünü
susmağım bəyazlığını artırır
üstəlik sözlərin uzadır hecaların

bu yerlər sənlikdir
nə qədər nə qədər halal görünürsən
varlığında günah tutammıram yaranışın vacib
doğrudur ağsan bu qədər bəyazsan
yaşantılarını rəngində daşıyırsan
əlindən tutsam ağlığın uzanır
çağırsam bəyazlığın hay verir
ölürsən qarlığını ağlar ağlar ağarar qarlığını

sənin də əmanətin budur bu ağ bəyazlıq
buna yaraşan səndin fanilik qokuyan boyun
yürürsən sahil boyu qarışır aləmlər bir birinə
dalğa gözəldir yoxsa dəniz o qədər xatırlanmaz
sən dalğalar yaradırsan dənizdən yaddaş açırsan

sənə dönürəm üz-üzə dururuq
savaş görüntüsüdür macalımız
mən savaşıb bu dənizi əsarətindən almaq istəyirəm
bir az da mənim hökmümlə keçsə zaman deyirəm
baxıram bir ağ bayraq görünürsən təslimsən
sulara xoş hal saçan görkəmin qaçmır gözümdən
ağsan bayraqsan