Güneşin olmaq isteyerdim senin... Hetta gün işığın... Hetta seher üzüne vuran ilk işıq olmaq isteyerdim... Seher oyandığında ilk meni görmeyini, gülümsemeyini isteyerdim...

Perdelerin arasından sızmağı bacarmış gün işığı kimi gelib göz bebeyine girmek isteyerdim... Sonra özümü görmek isteyerdim göz bebeyinde... Göz bebeyindeki işıq olmaq isteyerdim…
Sızmaq isteyerdim bütün istiliyim ve sevgimle üreyine... Bir anda istiletmek isteyerdim seni... Buz tutmuş heç bir zerren qalmasın isteyerdim... Ele sızmaq isteyerdim ki, her çatlaqdan içeri girim, yayılım bir anda... Seni istileden istilik olmaq isteyerdim…

Bir gülümseme olmaq isteyerdim üzüne yayılan... Sen istemesense de gelib üzüne yapışan bir gülümseme... İşıq kimi bir anda bütün üzünü işıqlandıran bir gülümseme olmaq isteyerdim...
Çemenlere yayılmış bir beden olmağını isteyerdim... Bele arxa üste uzanmış, qollarını açmış , göydeki buludları qucaqlayan bir beden... Burnuna xoş etirli torpaq qoxusu gelerken sen gülümseyesin isteyirem heyata...

Sonra buludların arasından sızan güneş işığın olmaq isteyerdim yene... Sızıb sevincin olmaq isteyerdim… Dodağının kenarındakı o qıvrım olmaq isteyerdim... Heyata lağ eden lağ-lağaçı qıvrım... Ele bir qıvrım ki heyat sene toxuna bilmesin, sene kobud reftar ede bilmesin senden qorxsun...
Dodağının qıvrımındakı işıq olmaq isteyerdim... Tez sende olmaq üçün, işıq olmaq isteyerdim… Rengin olmaq isteyerdim senin… Qehqehen olmaq isteyerdim... Ağızından çıxan böyük bir qehqehe olmaq... Düşünmeden, idaresiz, qefleten, gurultulu, günler boyu süren bir qehqehe... Sevincin olmaq isteyerdim senin... Heç bitmeyen sevincin…
Dodağının qıvrımındakı işıq olmaq isteyerdim... Tez sende olmaq üçün, işıq olmaq isteyerdim… Rengin olmaq isteyerdim senin… Qehqehen olmaq isteyerdim... Ağızından çıxan böyük bir qehqehe olmaq... Düşünmeden, idaresiz, qefleten, gurultulu, günler boyu süren bir qehqehe... Sevincin olmaq isteyerdim senin... Heç bitmeyen sevincin…