Nə fırtınalar sovuşdurdu bu ürək. .Ne yanğınlar söndürdü içində...
kül oldu ümidləri, xəyalları..
Həmişə ağrının içində tapdı özünü səbəbsiz...
''yoruldum, bitdim, tükəndim'' deyərkən. .SEN çıxdın qarşıma!
Qanayan yarama məlhəm oldu o gözlərin. Özümü həbs etdim o qaranlıq dünyamdan çıxarıb, gömgöy xəyallarla . görüşdürdün məni..
O qədər günahsız, o qədər saf ürəyin..
Məni özünə həbs etdi..
Xəyalların yerini; ağrılı, hüzn, gözyaşı aldı ilk dəfə həyat mənə güldi..
Səni çıxardı qarşıma heç gözləmədiyim bir anda...
Yaxşıkı da çıxardı!
Yaxşıkı məndəsən
Yaxşıkı səndə ürəyim..
O qədər çox yaxşı var ki sənə dair saya biləcəyəm.. Sözlər kifayətsiz qalır bir yerdə içimdəkiləri izah etməyə..
Bu an o qədər çox xoşbəxtəm ki. .Və bir o qədərdə qorxuram..
Bu yuxudan oyanmaqdan qorxuram. .Səni itirməkdən, təkrar acı çəkməkdən qorxuram. .Bir an gəlib itkin
gedəcəksənmiş kimi gəlir mənə..
Ağlayıram.. acı çəkirəm içdən içə.. Eşq bu olsa gərək..
Ağrıyla iç içə..
Səndə bilirsən əslində...
''Eşq'' yandırar.. Sən ONA uyğun gəlmə yaxşı gözəl gözlüm ?...
Məni ''səndən''
Səni ''məndən''
Eşqi ''ürəyimizdən''
Alma
Burax açmağa davam etsin ürəyimizdə aşan çiçəkləri,
Qoparma!
Eşqi sən varsan deyə sevdim. Məni eşqə küsdürmə..
Nə olursa olsun getmə...Bitmə!!!