İlk əvvəllər adımla xitab edərdin mənə.. Zaman elə keçdi ki səninlə, zamanla elə bağlandıq ki, bir-birimizə artıq adlarımız yox idi.. Bir-birimizə adlarımızla xitab etmirdik.. Bunu yaddan çıxarmışdıq.. Bütün gözəl sözlər olmuşdun mənim üçün.. Adlarımız ən gözəl şeylər idi.. Bütün gözəlliklər idin mənim üçün.. Sevgilim deyərdin, mələyim deyərdin, həyatım deyərdin, sevgim deyərdin.. Səndən sevginin nə olduğunu soruşardım.. Sən də mənə "Sevgi sənsən!" deyərdin.. Sevgi bizdik, ikimizdik.. Gələcəyimizi danışardıq, planlar qurardıq, bir-birimizə sevgimizi, eşqimizi danışardıq.. Bunları xatırlayıram gözlərim yaşla dolur.. Ürəyimdə dərin bir iz var, amma nə gözəl idi həyat səninlə.. Amma artıq hər şey bitdi bilirəm, məni hələ sevirsən, hiss edirsən.. Röyalarıma gəlirsən hər gecə, hər gecə mənimləsən, bərabərik səhərə qədər.. Röya olduğunu bilirəm, amma bitməsin istəyirəm, səhər oyananda gözlərimdən yaşların axmasına mane ola bilmirəm çünki.. Səni hələ də dəlilər kimi sevirəm.. Gözlərimi bağlayanda ilk sən varsan qarşımda, unutmaq istəyirəm, düşünməməyə çalışıram, olmur.. Çünki Səni Sevirəm.. Səni dəlilər kimi sevirəm.. Mənə son dəfə sevgim demədin, mələyim demədin, o an dünyam dağıldı.. Çünkü səni dəlilər kimi sevirəm.. Çünki, çünki, səni, səni, səni SEVİRƏƏMMM...