Dunen yene cowmuwdum. Incidirdi aci xatireler. Goturdum butun wekillerini bir-bir baxdim. Her baxdiqca onu canli film kimi gozumun onunden kecirdim.
Duwundum ne gunler yawamiwiq biz. Hirsli idim sene. Nece elin gelirdi illerce cekdiyimiz bu sehneni mehv etmeye?

Bu sehneler film lentlerinde deyil,xatirelerde idi.
Esebi boga bilmedim. Yandirdim wekillerini. Hamisini bir-bir, tek-tek,baxa-baxa goz yawi axida-axida.

Sonra uzun sessizliye daldim. Bilmedim ne etdiyimi. Weytana uymuwdum yandirmiwdim wekillerini.
Daha sene nece baxacaqdim?
Kaw ki yandirmasaydim cirib atsaydim. Hec olmasa sonra onlari bir araya getirerdim ve ya en azindan weklinden cirilmiw goz hisseni saxlayardim,ona doya-doya baxardim.

Gec idi artiq,her wey bitmiwdi.
Sen meni yandirdin... Mense weklini!