Bir anda yuxudan oyandım. Çox
maraqlı bir işıq gördüm amma otağımın işığı bağlı idi.
Baxdım saat
3:30 gecə yarısıdı. Çox yaxşı gördüyüm
bu qədər
işıq haradandı görəsən?
Birdən çaşıb qaldım… Baxdım ki, əlimin yarısı
divarın içində. Dərhal əlimi çıxartdım,
qor...xu içində oturub əlimə
baxırdım.
Təkrar ə...limi divara doğru uzat...dım
yenə əlim divarın içinə girirdi!!!!!!!!
Bir gülümsəmə səsi eşitdim. Üzümü
qardaşıma
doğru çevirdim, yatırdı. Qorxu içində
yatağımdan qalxıb qardaşımı
oyandırmağa getdim. Amma cavab vermədi.
Anamın otağına doğru getdim, atamı
oyatmağa
çalışdım.
Mənə cavab vermələrini istəyirdim
amma heç kim cavab vermirdi. Anamı oyandırmaq
üzrəykən, baxdım ki anam
yuxudan oyandı. Yuxudan oyandı
amma mənimlə
danışmırdı.
-Anam “bismilləhir-rahmənir-rahim” deyirdi və
təkrarlayırdı. Atamı oyandırdı, “qalx
qalx bir
uşaqlara baxaq” dedi. “Indi zamanımı,
qoy yataq sabah ola xeyir ola” dedi
atam. Amma anamın israrı üzərinə atam qalxdı, birlikdə otağımıza
doğru
gəldilər. Başladım qışqırmağa, “ana,
ata” amma heç
biri cavab vermirdi!!! Anamın paltarını
çəkir məni dinləməsini istəyirdim amma anam məni
hiss
etmirdi!!! Başladım anamın arxasından
getməyə. Bizim otağımıza girdilər və
anam işıqları yandırdı.
Amma mənim üçün fərq etmirdi çünki mənim üçün
hər tərəf işıq idi. Tam o sırada çox
maraqlı bir şeylə
qarşılaşdım. Öz vücüdumu gördüm!!!
Bəli öz vücüdumu…
Oturub öz özümü seyr edirdim, iki dənəydim. Öz özümə soruşurdum
kimdir bu görəsən? Necədə
mənə bənzəyir!!! Başladım öz özümü
oyandırmağa,
bu kabusdan xilas olum deyə, amma
oyana bilmədim…
Atam anama dedi “bax yatırlar, gel
gedək“. Amma
anam sakit ola bilmədi və mənim
yatdığım yatağa doğru gələrək məni
oyandırmağa başladı “oyan Məhəmməd, oyan mənə cavab ver“.
Amma cavab
verə bilmirdim!!!
Bir neçə dəfə oyatmağa çalışdı amma
yox... Birdən
baxdım ki, atamın gözlərindən yaşlar tökülür. O
atam ki, indiyə qədər onun göz
yaşlarını görə