Mən əminəm...Sən mənimləsən!

Şəhərin gecələrini baxışlarımla yararaq,pəncərədən ulduzları seyr edərək səni axtarıram...və bilirəm sən mənimləsən...

Mən səni hiss edirəm.Sənin qəlbinin çağırışlarını, ruhunun zərif pıçıltısını, ürəyinin ritmini hiss edirəm...və həm də pəncərədən bayırda yağan yağışın necə ağlamasını...

Yağışın göz yaşlarında bəzən sevinc səsləri də duyulur.Şəffaf damlalarla mənə nəsə demək istəyir yağış. Qəribə bir mehribanlıq duyuram bu səsdə. Hədsiz qayğı ilə damlalar barmaqlarımın arasından süzülüb düşərək titrək bir ahəngi yaradırlar.
Şəhərin gecələrini baxışlarımla yararaq,pəncərədən ulduzları seyr edərək səni axtarıram...və bilirəm sən mənimləsən...

Səni axtarıram...yuxuların dumanlı baxışları arxasında. Səni axtarıram gecənin lal sükutunun dərinliyindən eşidilən xışıltılarda. Küləyin qarışıq yelləri arasından sənə çatmağa can atıram. Sənə...

Heç olmasa qəlbimin harayını eşidəsən...heç olmasa ruhumun pıçıltısını dinləyəsən...

Sən gecənin sakitliyində ürəyimizin ritmlərini dinləyirsənmi... və həm də pəncərədən bayırda yağan yağışın necə ağlamasını...?
Qəlbimdən coşaraq yüksəkliyə ucalırsan, səmada sevgimdən naxışlar çəkərək ulduzlarla yarışırsan.

Küləyin yelləri ilə çiynimi sığallayırsan.Ürəyim hər toxunuşundan titrəyir.

Sən onun ritmlərini hiss edirsən... öz ürək döyüntülərinlə tutuşduraraq dinləyirsən... və gecə sönür.

Sən gecənin sakitliyində ürəyimizin ritmlərini dinləyirsən...
və həm də pəncərədən bayırda yağan yağışın necə ağlamasını...
Pərdələri bağlayaraq şəhəri gizlədirəm gözlərimdən...

Binaların qarışıq siluetlərini yox edirəm fikirlərimdən...

Səni axtarıram... və əminəm sən mənimləsən... göylər də mənimlədir.Bu ulduzlarla örtülü səma yağışın damlaları ilə səni mənə gətirib.

Səhərin zərif şəfəqləri ilə saçlarımdan axıb keçirsən...Bu sənsən əzizim!
Bu sənsən...

Yarpaqlar zərif səslə səndən danışacaq ... bu sənsən.

Buludlar həssas toxunuşla səhəri oyadacaq ... bu sənsən..

Sanki heç bir