Gedişləri sevə bilmədim heç, sevə bilmədim! Gedən eləcə getsə yaxşıda arxasında buraxdığı o boşluq ....Doldurulamayacaq qədər olunca sevəmədim vədalara qorxdum...
Mən əslində o boşluğu sevə bilmədim.... Sevə bilmədim! Ən çoxda xarakteri qatı olan insanlarda gedişi sevmədim...
Çünki onlar elə gözəl yerləşmişlər ki, qəlbimə sonradan yerlərini heç nə doldura bilmədi...
Mən boşluqları doldurmaqdan qorxdum... Yeri doldurulamayan insanlardan getməkdən qorxdum ,sonraları bilinmir insanın qəlbində o böyük boşluqla yaşamanın nə qədər çətin olduğunu.
Nə çətin onların yerinə kimsəni alması, və nə gözəldir yeri doldurala bilməyən insan.. Sən gedincə məsələn mətbəx stolundakı masan hər zaman boş qaldı... Əslində qəhvənin deyildə sənin söhbətlərinin nə qədər xoş olduğunu fərq etdim... Mən qəlbini qırmadım eləcə buraxmağa qərar verdim ...
Sən gələnə qədər eləcə soyusun yerin istədim... Bilirəm soyuq yerə gəlməyi sevməzsən..
Sənsizlikdən darıxmaq istədim...