kimsəylə... Heç kimsəni yaxınıma buraxmazdın... Qısqanardın... Küsərdin hər başqasının adını təkrarladıqda...
Dalaşıbda barışardıq, ağlayardıq, sonra yenə şirin-şirin danışardıq... Şirin idi o davalar. Şirin idi cırlayıbda küsməklərin, getməklərin, sakit durub kənardan izləməklərin. O an hər şey şirin idi bizim üçün, dəyərliydi o söhbətlər...
Təhqirlərə heç keçməzdik, bir-birimizi üzməzdik, heç qırmazdıq, dostluğumuzu sevərdik, qoruyardıq... zərər dəysin istəməzdik... ayrılmağı istəməzdik... unutmağı istəməzdik... heç bir şeyi unutmağı istəməzdik... Kin olmazdı aramızda... Söz olmazdı gizli - saxlı ürəyində, söylənməzdin... Hər sözündə hörmət vardı, hər sözümdə sevgim vardı. Sayğı vardı... Qarşılıqlı...
Çox sevərdin sən dostunu... Necə varsa sən sevərdin. Qərarlarını sevərdin... Mənfiləriylə sevərdin... Məni beləcə sevərdin, dəyişməyimi deməzdin. Səninçün hər an eyniydim. Sənin idim... Dostun idim. Necə varam elə idim... Sən sən idin, mən mən idim...
Bəs nə oldu? Kim dəyişdi? Nə olduda sevgin itdi? Nə oldu ki dostluq itdi? Unuduldum... Hər şeyimlə unuduldum. Müsbətlərim tam silindi yaddaşından... Bəs nə oldu əziz dostum?
Göz yaşımı sən silərdin, indi isə səbəb sənsən. Ki dost idik... İndi