Baxırsan, gördüyün mən deyiləm. Gözlərəmin içində başqa bir qadın axtarırsan. Kim bilir məni necə xəyal edirsən?
Halbuki əlini uzatsansa toxunacaq məsafədəyəm. Həqiqətlərə i dözə biləcəksənmi görəsən? Xülyalarındakı qadına məni layiq görməyin buuna görədi?
Uzaqdan, heyranlıqla baxdığın mənəm? Ona görə qısa amma ağır söhbətlərdən kənara gedə bilmirik? Mənə baxırsan, gözlərəmin içinə, görürəm amma baxdığın sanki mən deyiləm.
Hər qadın xəyalindəki şahzadəsini axtarar.Sən nəyimi bənzətdin görəsən? Saçlarımımı, gözlərəmin rənginimi, əllərimimi?
Səndə başqa bir hava var. Başqa bir dünyaya aid kimi, Bəlkə sən də özünü eşqlə təmir etmək dərdindəsən, hər kəs kimi.. Və hər kəs kimi nə qədər səhv sularda üzürsən!
O mən deyiləm bilirəm. Güvən mənə hiss edirəm. Ruhumun dərinliklərindən, ruhunun qaranlıqlarına açılan qapıdan baxıb, həsrətlərini izləyirəm. Hələ aldanır yaraların, hələ qabıq bağlamamış ağrılarla ürəyin, gizləyirsən…
Bir tumurcuğun safını axtarırsan xəyal bağçalarında, mən gövdəsi qalınlaşmış bir ağac kimiyəm. Sən susmasını ərdəm saymayan, susmağı bilən bir qadın axtarırsan; mən sözlərimdən qılınc taxmışım belimə.
Sən ürkək və möhtac bir yaralı göyərçin axtarırsan, yaxşılaşdırdığında uçub getməsin deyə; mən döyüşürəm qartal kimi həyatın içində.
Heç o qadınlardan ola bilmədim mən, həyat icazə vermədi. Çox öyrətdi. özüncə şəkil verdi. Sənin axtardığın qadın mən deyiləm. Könülüm istəyərdi amma mən özümü bilirəm…