halımla qəbul etməlidi, mənim haqqımda bildikləri ilə kifayətlənməli idi, sual verməməliydi bunları düşünüb və gülürdüm, çünki həyatda belə şey olmaz.
Yazıdan ayrıldım, yanıma bir şüşə viski , kibrit və siqaret qoydum. Yadıma bir hadisə düşdü, bir gün Fərid ( yazacaqım məktub Fəridə aiddir) yanıma gəldi, mənimlə bir gecə burda qalmaqını istədi, düzdür, birinci mənə qeyri - adi gəldi, çünki nə qədər tələbəm olmuşdursa heç birindən belə bir istək eşitməmişdim. Fəridin bir gecəlik mənimlə qalmağına icazə verdim. Axşam yemək bişirdim , yedik və bildirdim ki yatmaq vaxtıdır Fərid:
- Rasim müəllim sizə danışmaq istədiklərim var.
- Buyur, oğlum.
- Bilirsiz Rasim müəllim, mən heç vaxt həyatda xoşbəxt olmamışam, atam anamı atıb gedibdir, mən atasız böyümüşəm , təccüblüsü də odur ki, mən heç vaxt atamı istəməmişəm, anamdan bir dəfə də olsun soruşmamışam, çünki fikirləşmişəm ki, belə lazımdır,əgər yanımda olsaydı görərdim və heç vaxt da anam o haqda söhbət etməyibdir,
- Mən bir siqaret yandırdım, o, söhbətini davam etdirdi.
- Artıq 12 yaşıma çatanda hər şeyi anam mənə danışdı. Atamın sevdiyi insan olubdur o vaxt onu atamla evləndirməyiblər, atamın ailəsi razı olmayıbdır, məcbur anamla evlənib. Atamın atası, yəni babam rəhmətə gedəndən sonra atam həmin qızı götürüb qaçıb və biz anamla tək qalmışıq. Anam o vaxt çox əzəb çəkib. Çörək sexində işləyirdi, aldığı maaşla çətin dolanırdıq, mən 15 yaşıma qədər çətinliklə, güclə,bəlayla dolanmışıq. Artıq 15 yaşım olanda,
- Mən eşidirəm kimi başımı yellədim bütün fikrim Fəriddə idi.
- Mən işləməyə başladım, anama çox da yük düşmürdü.
Sözünü kəsib sual verdim .
- Fərid, bəs sənin qohumlarından heç kim yox idi sizə maddi yardım göstərsin?
- Bilirsiz, Rasim müəllim, mənim anam qürurlu qadın idi. Düzdür, dayılarım , babamgil (anasının atası) olduğunu bildirdi. Tez-tez bizə baş çəkirdilər, amma anam işlədiyi yerdən aldığı maaşla qane olduğunu bildirirdi.
Razılaşmış kimi başımı tərpətdim. O davam etdi.
- Dörd ildən sonra anam