, MƏNƏ GEDƏN QATARIN RELSLƏRİNƏ baxmaq qaldı.
Ondan sonra hər gün ümidlə ananı gözlədim. Allaha yalvarırdım ki, bircə dəfə görüm, amma görünür qismət deyilmiş. Hətta sən gördüyün tablonu yadına gəlir o tablo səni cəlb eləmişdi? Onu anan üçün çəkmişdim oğlan gedən qatarın arxasınca baxır ona həsr etmişdim. Ananın üzü ancaq ağlımda idi, heç bir şəkli belə yox idi. İndi anlayıram ki, onda anan niyə getdi. Deməli ailələrin gücüylə atanla evlənmişdi və mən inanıram ki , son nəfəsinə qədər məni sevib... Sən onun oğlusan, məni səhv anlama xahiş edirəm, çünki daha sən də məni görməyəcəksən. Emalatxana arzun idi. Sənin olsun mən gedirəm. İyirmi beş il bundan qabaq mən yarımı itirmişdim və tapan kimi onu götürüb gedəcəyimə söz vermişdim. Həyat elə gətirdi ki, o gələsi olmadı, amma onun harda olduğunu bildim və buna görə mən gedirəm ananın yanına. Sən də həyatına davam et. Həvəsdən düşmə, sən gözəl əsərlər yarada bilərsən. Birinci və sonuncu xahişim var, ailə həyatı qur, Allah qız qismət eləsə adını İLAHƏ qoy – ananın