- heyrətdən donmuş halda dilləndim:

- Siçan kimi islanmısansa, necə həqiqət olmaya bilər?

- Bəs onda bu nə deməkdi? - axmaqcasına soruşdum.

Y. M güldü.

- İzah axtarmaq nəyinə lazımdı? Əsas odu ki, yenə bir yerdəyik. Məgər sevgini izah etmək lazımdı? Amma mütləq öyrənmək istəyirsənsə, deyim. Burda heç nə həqiqət deyil. Giriş qapısındakı taxta tutacaqdan tutmuş şüşə tavana qədər, heç nə əslində mövcud deyil. Burda hər şey saxta sonsuzluq və bir anlıq əbədiyyətdir.

- Bəs sən? - mən boğuq səslə soruşuram.

- Əlbəttə, mən də mövcud deyiləm.

- Sənə inanmıram - Y.M-ya tərəf bir adım atıram. Qadının ətrini duymaq onun fikirlərini oxumağa bərabərdi. Onun saçlarının ətrini duydum. O, yerindən qımıldanmadan cavab verdi:

- İnanıb-inanmamağın o qədər də vacib deyil, çünki sən də mövcud deyilsən.

- Mən də?

- Sən də. Biz kompüter oyununun içindəyik. Bizi bura əsl Y. M