da, gecə düşəndə otağın hər küncünü böyük ciddi-cəhdlə bəzəməyə davam edirdim. Luniçin dəmir emalatxanasına əlli cüt bürünc dodaq sifariş verdim. Bu metal kişi və boyalı qadın dodaqları bütün otaqların divarlarına səpələnməli, ventilyasiyaya birləşdirilib, külqablarını əvəz etməli, Y.M-nın bütün evə yaydığı siqaret tüstüsünü sormalı idilər. Üçüncü mərtəbədəki bütün divarları uçurub son dərəcə geniş bir “musiqi otağı”, daha doğrusu, keçmiş Kiçik bazara baxan üç pəncərəli rəqs otağı əldə etdim. Burda Y. M “Ay işığı”nın coşğun sədaları altında öz bitib-tükənməz rəqs ehtiyacını təmin edə bilərdi. Rəqs üçün otağa Y.M- nın tez–tez məmnuniyyətlə xatırladığı Şartr kilsəsindəkinə bənzəyən yeni parket döşənmişdi.
Böyük vanna otağını üçüncü mərtəbədə, həyət tərəfdən yerləşdirdim. Qəlyan şəklindəki qapı dəstəyini endirdikdən sonra, dördbucaqlı, geniş və demək olar, boş bir otağa daxil olmaq mümkün idi. Otağın tavanı buludlarla örtülü səmanı xatırladırdı. Addımınızı bənövşəyi və solğun qara rəngli pilətələrin üzərinə atan kimi, diqqətinizi otağın o biri başındakı qırmızı, suyadavamlı ədyalla örtülmüş şüşə çarpayı cəlb edir. Su axınının sıxlıq və istiqamətini tənzimləyən düymənin basılması ilə vanna otağında yağış yağmağa başlayır. Beləliklə, Y. M şüşə çarpayısına uzanıb yağışın altında yata, yaxud musiqi mərkəzini işə salıb leysan yağışın və “Xəzər yolu”nun sədaları altında rəqs edə bilər. Vanna otağının pəncərəsi – insan hündürlüyündəki büllur yarımkürəni xatırladır. Pəncərənin tutqun şüşələrində Y. M-nın kiçik oğlunun böyüdülmüş şəkli nəzərə çarpır. Uşaq ayaqüstə dayanıb, koka-kola içir. Y. M-nın iş otağının tavanından asılmış kreslonun ortasına oturacaq yerinə, üzəngitutan və ön yəhər qaşı ilə birlikdə əsl yəhər yerləşdirilib. Beləliklə, Y. M kompüterdə işlədikdən sonra yəhərdən yapışıb çiyinlərinə və belinə istirahət verə bilər. Divarlardan biri bütövlükdə kompüterin monitorundan ibarət olacaq. Beləliklə, o öz sevimli qəhrəmanı, “ikinci mən”i Lara Kroftu bütün qaməti ilə