ə görə biləcək. Y.M-nın nəşr olunmuş bütün əsərlərini və sevimli kitablarından ibarət elektron kitabxananı yüklədiyim noutbuku, ona hədiyyə etmək üçün, yəhərin cibinə qoymuşam. Divardakı şüşələrin ardında, məxmər parçanın üstündə Y. M-nın məktəb illərində istifadə etdiyi qələm yerləşdirilib.

Böyük mətbəx elə tərtib olunub ki, yay aylarında səmada uçan quşların, qışda isə qar dənələrinin kölgələri tavana düşür. Mətbəxə həm də Y. M-nın çox sevdiyi Karnuoll və Misirin xəritələrinin təsvir olunduğu saxta pəncələrdən işıq düşür. Divardan asılmış kobud dəsmalın üstündə küp, soba və iki kənd gözəli təsvir olunub. Dəsmalın üstündə, qırmızı sapla bu sözlər yazılıb.

- Kələm soyumamış ye, xaç ana!

- İşləməyə başlayanda pendir yemişdim, ac deyiləm!

Mədən şəklindəki ağ Tunis qəfəsini küncdə, kreslonun yanında yerləşdirdim. Qəfəsin içində Y.M-nın Yunanıstanda tapıb, sevdiyi Konstantinaya bənzəyən zolaqlı bir pişik yatırdı. Y. M. həmişə deyirdi ki, Konsantina öz yuxuları əvəzinə onun yuxularını görür. Y. M heç vaxt “doxsanıncı illər” mahnısını iki dəfə dinləmək üçün tələb olunandan artıq vaxt tələb eləyən yemək hazırlamırdı. Onun bu qısa müddət ərzində gördüyü işi görmək üçün, başqa bir qadına bir saat, hətta bir saat yarım vaxt tələb olunardı. Y. M həmişə gülə-gülə deyirdi: “O qədər sürətlə yaşayıram ki, iki ilə səndən də qoca olacağam”. Halbuki mən onun atası yaşındayam. Y. M.-nın öz şüarı var idi: “Yeməyi hazırlamaq üçün sərf olunan vaxt , yemək üçün tələb olunan vaxtdan artıq olmamalıdır”.

Kiçik vanna otağında üçbucaqlı vanna-cakuzi, büllur stəkan və “ramazotti” şüşələrinin qoyulduğu kiçik şüşə şkaf var idi. Y. M çarpayıda uzana-uzana, istədiyini götürə bildiyi kimi, vannadan qalxmadan özünə içki süzə bilməli idi. Vanna otağının mərkəzində orta əsrlər üslubunda hazırlanmış təxtirəvan yerləşdirilib. Döşəkçənin altındakı fil sümüyündən hazırlanmış oturacaqda yumru deşiklər nəzərə çarpır. Oturacağın altındakı boş, mərmər sandıqdan keçib yerin altına enmək