mümkündür. Sandığın dibindən kanalizasiya suları axır...
Y. M-nın yataq otağı, üçüncü mərtəbədə böyük vanna otağının yanında yerləşir. Kiçik qarderob otağı yataq otağına bitişikdir. Y. M-ya həm qadın paltarları, həm də kişi kostyumları və şlyapalar yaxşı yaraşırdı. O, böyük məmnuniyyətlə həm mənim, həm də öz libaslarını geyinirdi. Onun ayaqqabıları on illərlə köhnəlmirdi. Həm Y.M-nın libaslarını, həm də öz kosyumlarımı şkafdan asdım.

Düşünmədən iki pəncərənin arasına yerləşdirdiyim mavi divan və küncündə deşiyi olan qəribə güzgünü saymasaq, yataq otağını heç vəchlə qaydaya sala bilmirdim. Bu isə təəccüblü deyil. İşimin nəticəsi, hər şeydən əvvəl, yataq otağının necə tərtib olunacağından asılı idi. Axı mən evə yalnız yuxusuzluğumu məğlub etmək üçün tərtibat vermirdim. Bunun üçün daha vacib... başqa bir səbəb də var idi: Evə daxil olduğu andan yuxuya gedənə qədər hərəkətlərini xəyalımda canlandırmaq kimi axmaq bir üsulla da olsa, mən Y. M-nı yenidən həyatıma qaytarmaq istəyirdim. Evə yerləşdirdiyim əşyalar Y.M-nın hərəkətlərini xəyalımda canlandırmağa kömək edirdi. O, mənim tanıdığım ən qıvraq qadın idi. O, ən birinci görməyi, birinci əlini uzatmağı, sapanddan daş atarcasına caab verməyi bacarırdı. Məhz bu qədər cəld olduğu üçün düşünürdüm ki, Y.M hərəkətlərinin xəyallarımda cəmlənmiş materiyasını hiss edə və nə qədər ki, gec deyil onlara cavab verə bilər. Bəlkə də o, bir gecə həqiqətən addımlarının və rəqslərinin inikas etidiyi bu evə baxmağa gələcəkdi.

*

Yuxusuz gecələrin sonunda açılan boz səhərlər hər dəfə ümidlərimi puç edirdi. Belə səhərlərdən birində, müştərilərdən birinin zənginə cavab verməyimi xahiş etdiyni öyrənsəm də, ona dərhal zəng edə bilmədim. Bir neçə gündən sonra, telefonum zəng çaldı. Bir kişi səsi özünü təqdim edib, mənə iş təklif etdi. Onun Belqradda layihələrim əsasında yaradılmış bir neçə interyerlə tanış olduğunu eşidib razılaşdım. Ünvanı eşidəndə, isə az qala huşumu itirəcəkdim. Söhbət Kraleviç Mark küçəsindəki həmin evdən