dinclik olaraq qiymətləndirən ailəm şəkil çəkməyi də əlimdən alsa mən nə edəcəkdim?Bu düşüncələrlə bir ailə cədvəli çəkdim. Atam evə gəlincə uyğun zamanı gözlədim.
Hər zamanki kimi yeməklər yeyildi, otağa keçildi. Atam oturar oturmaz çəkdiyim rəsmi gətirdim.
Atam baxdı. Hmm, dedi "Çox gözəl olmuş. Bu adam mənim hərhalda!"dedi .Mən "Xeyr o adam deyil, bu uşaq sənsən!" dedim. O "Xeyr, bu adam mənim, bu uşaq sənsən, bu kiçik qız dostundur! dedi.
Mən yenə "Xeyr, o böyük adam mənim, bu kiçik adam sənsən, bu kiçik
qız da anam!" dedim.
Atam mənimlə məşğul olmaqdan imtina edib: 'Yaxşı bəs niyə bizi kiçik çəkdin?'
dedi.Həyəcanla başladım izah etməyə...

Mən böyüyüb adam olacağam. İş tapıb çalışacağam. Siz yaşlanıb kiçiləcəksiniz. Beliniz büküləcək, qonşumuz Elgün əmi ilə Leyla xala kimi kiçik qalacaqsınız. Mən
işdən gəldiyimdə yorğun olacağam. Siz mənimlə danışmağa çalışdığınızda işyerində başım şişmiş olacağından sizi eşitməyəcəyəm belə. Siz mənimlə bir şeylər paylaşmaq istədiyinizdə '"İndi otağınıza çəkilin də baş dinləyim!" deyəcəyəm. Və bir də qışqıracağam "Hər şeylərini alıram. İsti otaqları da var, daha nə istəyirlər" deyə...
Anamla atamın gözləri fal daşı kimi açılmışdı.Eşitdiklərinə inana bilmirdilər .Mənə sarılıb məni elə içdən bir qucaqlamaları vardı ki sonsuza qədər danışsam heç bezmədən dinləyəcəklər kimi idi...

Fərqində Olmalıdır insan..Özünün, Həyatın Hadisələrin, Gedişatın Fərqində Olmalıdır...
Ömür Dediyin Üç Gündür,Dünən Gəldi Keçdi,Sabah Məchuldur...
O Halda Ömür Dediyin Bir Gündür,O Da Bu